ισόβια: υπεροψία και μέθη

Ήταν πάντα ο ατσαλάκωτος! Ο φτερωτός! Ο κορδωμένος! Ο άψογος με τις μεταξωτές γραβάτες και το μόνιμο επαγγελματικό χαμόγελο στα χείλη. Ποτέ δεν το φαντάστηκε. Ούτε καν του είχε περάσει από το νου. Ότι θα ερχόταν μια μέρα που θα καθόταν στο εδώλιο του κατηγορουμένου για να απολογηθεί δημοσίως για κατηγορίες που τον κατέτασσαν στην χορεία των κοινών μεγάλων απατεώνων. Και μάλιστα των καταχραστών δημοσίου χρήματος.

Αυτός, αποδέκτης, ιθύνων νους, συμπράττων και συνένοχος μιας καραμπινάτης υπεξαίρεσης! Υπήρχε πάντα μια τέτοια ασυδοσία σ’ αυτή τη χώρα, μια τέτοια επίσημα αποδεκτή ανομία, μια τέτοια αυτονόητη ατιμωρησία των διοικούντων, που δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι θα έφτανε η ώρα να λογοδοτήσει. Άλλωστε, δεν ένοιωθε πως είχε κάνει κάτι παράνομο. Αυτός στο μόνο που είχε συναινέσει ήταν να βρίσκει τα πρωινά επάνω στο γραφείο του τη σακούλα με τα παχυλά και καθόλου ευκαταφρόνητα χρηματικά πακέτα, τα οποία, όπως είπαν οι άνθρωποι του στις καταθέσεις τους, τσέπωνε αυθωρεί και παραχρήμα, χωρίς να αναρωτιέται από πού προέρχονται.Χωρίς να ρωτάει.

Είχε άλλωστε τόσες ανάγκες. Τόσα έξοδα προβολής. Τόσες αναγκαίες για την ανάδειξη της πλαστής δημόσιας εικόνας του δαπάνες. Τόσες εξαγορές συνειδήσεων. Τόσες απαιτήσεις για το σχεδόν λουδοβίκειο αυτοκρατορικό μεγαλείο με το οποίο περιέβαλε τον εαυτό του. Ήταν πάντα ο ατσαλάκωτος! Ο φτερωτός! Ο κορδωμένος! Ο άψογος με τις μεταξωτές γραβάτες και το μόνιμο επαγγελματικό χαμόγελο στα χείλη. Με τις πανάκριβες χρυσοτυπίες σε κάθε πρόσκληση εκδήλωσης, που στέλνονταν στο μισό πληθυσμό της πόλης. Με τις αναρίθμητες κιτς εκδηλώσεις και τις αντίστοιχες δεξιώσεις – πολλαπλάσια κοστολογημένες -, για να τρώνε οι παρατρεχάμενοι. Πώς να τα βγάλει πέρα;

Όλα αυτά θέλουν λεφτά! Πολλά λεφτά. Οι διάφορες μίζες και τα «δωράκια» από τους ευνοούμενους εργολάβους, που αναλάμβαναν τα όποια έργα και από τους μόνιμους προμηθευτές των υπηρεσιών, τα αντίδωρα για τις ποικίλες εκδουλεύσεις προς την κομματική πελατεία, δεν ήταν αρκετά. Γι αυτό και αύξαινε συνεχώς τα δημοτικά τέλη, που πλήρωναν οι ταλαίπωροι δημότες της επικράτειάς του. Γιατί τα λεφτά ποτέ δεν επαρκούσαν για το ανύπαρκτο έργο του. Δεν είχε καμιά τύψη, δεν ένοιωθε την παραμικρή ενοχή. Αυτοί οι ανόητοι, συντηρητικοί και θρησκόληπτοι στην πλειοψηφία τους, όχι μόνο τον επανεξέλεξαν επανειλημμένως, με τη συνδρομή του κομματικού μηχανισμού, βεβαίως – βεβαίως, αλλά και τον χειροκροτούσαν σε κάθε ευκαιρία και ζητωκραύγαζαν άμα τη εμφανίσει του.

Αυτός φταίει; Θα διατηρεί, λοιπόν, το αγέρωχο ύφος του μέχρι την τελευταία στιγμή. Όλο και κάποιοι παλιοί σύντροφοι θα βρεθούν να πιέσουν υπέρ του. Μπορεί αύριο να επανέλθει στο δημόσιο βίο καθαρός και όλα να ξεχαστούν. Ακόμη κι όταν απειλήσει πομπωδώς ότι θα πέσει από το Λευκό Πύργο, αν του βρουν καταθέσεις σε τράπεζες του εξωτερικού θα συνεχίσει – ως εικόνα τουλάχιστον -, να κατέχεται από «υπεροψία και μέθη». [Θαρρείς και δεν υπάρχουν τρόποι να έχει κανείς λεφτά, και κυρίως παρανόμως αποκτηθέντα, χωρίς να μπορεί να τα βρει κανένας μηχανισμός]. Κι όπως μέχρι τώρα δεν είχε φανταστεί αυτό το εξευτελιστικό τέλος στην πολιτική του καριέρα και την προσωπική του αξιοπρέπεια, έτσι και τώρα δεν θα σκεφθεί ότι το ύψος του Λευκού Πύργου είναι πολύ μικρό για να ξεπλύνει τα ανομήματά του.

Αναδημοσίευση lifo.gr

η σιωπή δεν είναι χρυσός

Καθώς ένα χρόνο τώρα ασχολούμαι με τη θεματική «Χρυσός στα χρόνια της κρίσης» έχοντας δουλέψει μαζί με τους συνεργάτες μου στην Κολομβία (1), τη Ρουμανία (2) και την Ελλάδα (3), οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες. Θα συγκρίνω την ελληνική περίπτωση με αυτή της Ρουμανίας (γιατί αν αρχίσω από την Κολομβία πολλοί θα πουν ότι συγκρίνω την Ελλάδα με μια λατινοαμερικανική χώρα και «τι σχέση έχουμε εμείς με αυτούς, εδώ είναι Ευρώπη» και άλλα τέτοια, κατά τη γνώμη μου ευτράπελα).Πριν απ' αυτό όμως ας θυμηθούμε τι προβλέπουν τα δύο μεταλλευτικά σχέδια:

ΕΛΛΑΔΑ 

Το ελληνικό κράτος έχει παραχωρήσει τα μεταλλευτικά δικαιώματα μιας έκτασης 317.000 στρεμμάτων στη Βόρεια Χαλκιδική, πλούσιας σε χρυσό, χαλκό και άλλα μέταλλα, στην καναδική πολυεθνική Eldorado Gold. Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται το κοίτασμα χαλκού – χρυσού στις Σκουριές, που σήμερα εκτιμάται ότι αξίζει περίπου 12 δισεκατομμύρια δολάρια, δύο προϋπάρχοντα ορυχεία μαζί με τις εγκαταστάσεις τους, 310 σπίτια στο Στρατώνι, καθώς και τα δικαιώματα έρευνας και επέκτασης της εξορυκτικής δραστηριότητας με το άνοιγμα και άλλων μεταλλείων.

Το αντάλλαγμα που πλήρωσε η εταιρεία στο ελληνικό κράτος το 2003 για να αποκτήσει τα παραπάνω ήταν 11 εκατομμύρια ευρώ, κάτι που έχει χαρακτηριστεί από κόμματα του Ελληνικού Κοινοβουλίου και από κατοίκους της περιοχής «ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά σκάνδαλα της χώρας». Οσοι αντιδρούν στο μεταλλευτικό σχέδιο, υποστηρίζουν ότι η επένδυση θα προκαλέσει ανεπίστρεπτη καταστροφή στο περιβάλλον, με τα οφέλη να είναι λιγότερα από τις απώλειες.

ΡΟΥΜΑΝΙΑ

Στη Ρόσια Μοντάνα της Ρουμανίας μια άλλη καναδική εταιρεία, η Gabriel Resources, και το ρουμανικό κράτος θέλουν από το 1997 να εξορύξουν το μεγαλύτερο κοίτασμα χρυσού στο υπέδαφος της Ευρώπης. Για να το κάνουν αυτό θα ανατινάξουν όλα τα βουνά της περιοχής δημιουργώντας τέσσερα ορυχεία ανοιχτής εξόρυξης και μια μεγάλη δεξαμενή εναπόθεσης αποβλήτων, που θα περιέχει κυάνιο και άλλες τοξικές ουσίες. Οι κάτοικοι που αντιδρούν λένε ότι αυτό θα έχει ανυπολόγιστες συνέπειες στο περιβάλλον καθώς και στην ιστορική κληρονομιά της Ρόσια Μοντάνα, αφού εκεί βρίσκονται οι πιο καλά διατηρημένες ρωμαϊκές στοές παγκοσμίως.

Οι ιστορικοί λένε πως η ακμή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας οφείλεται ώς ένα βαθμό στο χρυσάφι της Ρόσια Μοντάνα και οι τεχνίτες της εποχής είχαν αναπτύξει ένα δίκτυο υπόγειων στοών για την εξόρυξη, τόσο αριστοτεχνικό, που πολλοί το παρομοιάζουν με υπόγεια Ακρόπολη. ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ 1. Και οι δύο χώρες πλήττονται βάναυσα από την οικονομική κρίση. 2. Και οι δύο χώρες θέλουν να εξορύξουν το χρυσάφι τώρα που οι τιμές του πολύτιμου μετάλλου βρίσκονται στα ύψη. 3. Και οι δύο χώρες έχουν ως επενδυτές καναδικές εταιρείες. 4. Κάτοικοι και των δύο περιοχών αντιδρούν υποστηρίζοντας πως τα σχέδια εξόρυξης θα έχουν καταστροφικές συνέπειες.

ΔΙΑΦΟΡΕΣ

1. Στη Ρόσια Μοντάνα αστυνομία δεν πάτησε ποτέ, παρά τις διαμαρτυρίες των κατοίκων που πολλές φορές ήταν έντονες και παρά τη συμμετοχή ξένων ακτιβιστών που ταξίδεψαν στη Ρουμανία ειδικά για κείνες τις διαδηλώσεις. Στις Σκουριές στέλνουν τα ΜΑΤ.

2. Ο πρόεδρος της Ρουμανίας Τραϊάν Μπασέσκου, που είναι αναφανδόν υπέρ του πρότζεκτ, επισκέπτεται τη Ρόσια Μοντάνα και συνομιλεί με τους κατοίκους που αντιδρούν. Στην Ελλάδα δεν άκουσα ποτέ για μια τέτοια συνάντηση σε τόσο υψηλό επίπεδο.

3. Στη Ρουμανία το πρότζεκτ το έχει αναλάβει μια κοινοπραξία, η Rosia Montana Gold Corporation (4). Σε αυτή την εταιρεία οι Καναδοί έχουν το 80,69%, ενώ το υπόλοιπο 19,31% έχει μείνει στον έλεγχο του κράτους. Στην Ελλάδα έχει σχηματιστεί μια αντίστοιχη κοινοπραξία, η «Ελληνικός Χρυσός». Οι Καναδοί ελέγχουν το 95%, ενώ το υπόλοιπο 5% ανήκει στην ελληνική κατασκευαστική εταιρεία «Ακτωρ» του ομίλου Μπόμπολα. Το ελληνικό κράτος δηλαδή δεν έχει κρατήσει απολύτως τίποτα.

4. Το ρουμανικό κράτος, σύμφωνα με τη Rosia Montana Gold Corp., θα πάρει 4 δισεκατομμύρια δολάρια από αυτή την επένδυση, συμπεριλαμβανομένων και των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης (royalties) που θα εισπράττει βάσει των νόμων κατ' αναλογία με το μετάλλευμα που θα εξορύσσεται (5). Αντίθετα η Ελλάδα παραχώρησε στην «Ελληνικός Χρυσός» τα πάντα για 11 εκατομμύρια ευρώ και δεν θα εισπράξει ούτε σεντ από δικαιώματα εξόρυξης στο μέλλον καθώς ο μεταλλευτικός κώδικας που γράφτηκε επί χούντας δεν προβλέπει κάτι τέτοιο (6).

5. Ολοι οι υπουργοί που πέρασαν από το αρμόδιο υπουργείο Περιβάλλοντος της Ρουμανίας, διστάζουν να δώσουν περιβαλλοντική άδεια στο πρότζεκτ της Ρόσια Μοντάνα, και ως εκ τούτου το πράσινο φως για την έναρξή του. Ο υπουργός Περιβάλλοντος, Ατίλα Κοροντί, μάλιστα απέρριψε το 2007 την περιβαλλοντική μελέτη της εταιρείας καθώς δεν είχαν προσκομιστεί όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά. «Χρειαζόμαστε επενδυτές σε αυτή τη χώρα που να είναι σοβαροί, και η εταιρεία κατά τη γνώμη μου δεν είναι αρκετά σοβαρή», είπε στην συνάδελφο Γεωργία Ανάγνου.

Η τωρινή υπουργός Περιβάλλοντος μάλιστα, Rovana Plumb, πρότεινε πρόσφατα να δοθεί όλος ο φάκελος στη δημοσιότητα προκειμένου οι Ρουμάνοι να γνωρίζουν κάθε λεπτομέρεια αναφορικά με το πρότζεκτ (7). Στην Ελλάδα, παρ" όλο που εκκρεμεί απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που θα κρίνει το αν θα αρχίσει το πρότζεκτ ή όχι, το υπουργείο Περιβάλλοντος με εντολή του παρεμβαίνει υπέρ της «Ελληνικός Χρυσός» και ουσιαστικά διατάζει το δασαρχείο να εγκρίνει εργασίες υλοτομίας στο αρχέγονο δάσος των Σκουριών, πριν από την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (8).

6. Η Rosia Montana Gold Corporation προσπαθεί να κερδίσει την κοινή γνώμη της Ρουμανίας με διαφημιστικά σποτ στην τηλεόραση και στις εφημερίδες. Σε σχέση με τη διαφήμιση η εταιρεία κατατάσσεται τρίτη μετά τις δύο μεγάλες εταιρείες τηλεφωνίας. Με αυτόν τον τρόπο ελέγχει και την εγχώρια πληροφόρηση, αφού όπως καταγγέλλουν Ρουμάνοι δημοσιογράφοι, «είναι αδύνατον να δεις να γράφονται άρθρα εναντίον του πρότζεκτ της Ρόσια Μοντάνα στον εθνικό Τύπο». Στην Ελλάδα η «Ελληνικός Χρυσός» δεν έχει ούτε καν ιστοσελίδα (9) και δεν δαπανά τίποτα για διαφήμιση.

Ούτε και φαίνεται να νοιάζει κανέναν -και μιλώ κυρίως για το κράτος- να ενημερωθεί η κοινή γνώμη της Ελλάδας για το τι ακριβώς σχεδιάζεται να γίνει στη Χαλκιδική. Είναι λες και μιλάμε για μια έρημη τοποθεσία στον πλανήτη Αρη. Τα περισσότερα ελληνικά ΜΜΕ σιωπούν εναρμονιζόμενα με την κυβερνητική γραμμή περί ανάπτυξης και ξένων επενδύσεων uber alles, ενώ το γεγονός ότι στην κοινοπραξία συμμετέχει και ένας από τους πιο σημαντικούς επιχειρηματικούς ομίλους της Ελλάδας, βασικός μέτοχος και σε ΜΜΕ, καθιστά τη δημοσίευση κριτικής σχετικά με το project πρακτικά αδύνατη.

7. Στην Ρουμανία το πρότζεκτ είναι μεγαλύτερο (4 ανοιχτά ορυχεία) και συνεπώς έχει μεγαλύτερες επιπτώσεις στο περιβάλλον από ότι το πρότζεκτ στις Σκουριές. Επίσης θα χρησιμοποιηθεί κυάνιο. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τις δηλώσεις των υπευθύνων της «Ελληνικός Χρυσός» όχι. Όπως λένε, από τη στιγμή που το κοίτασμα στις Σκουριές περιέχει χαλκό, θα χρησιμοποιήσουν μια τεχνική για μεταλλουργία χαλκού που λέγεται flash smelting (στιγμιαία τήξη) και θα παίρνουν τον χρυσό ως παραπροϊόν.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Το ρουμανικό κράτος, παρ" όλο που έχει να κερδίσει περισσότερα χρήματα από τα σχέδια εξόρυξης χρυσού στο έδαφός του, παρ" όλο που έκανε καλύτερες συμφωνίες και παρ" όλο που και το ίδιο είναι μέτοχος της κοινοπραξίας, φαίνεται να κινείται με περισσότερη ωριμότητα, υπευθυνότητα και προσοχή σε σχέση με την Ελλάδα. Το ελληνικό κράτος, που χορεύει στον ρυθμό των Μνημονίων, βιάζεται. Με μοναδικό κριτήριο το «να δώσουμε θέσεις εργασίας» ή «να φέρουμε ξένες επενδύσεις» κινείται άρον άρον με προχειρότητα, κερδίζοντας ελάχιστα, και μάλιστα σε ένα θέμα τόσο σημαντικό που αφορά το περιβάλλον μιας περιοχής απερίγραπτου φυσικού κάλλους.

Και επειδή οι άνθρωποι που ζουν εκεί πιστεύουν ότι τα αρχέγονα δάση που θα κοπούν δεν ξαναγίνονται και πως κάθε απόφαση που θα ληφθεί τώρα, θα επηρεάσει άμεσα και τις επόμενες γενιές, διαμαρτύρονται. Ωστόσο αντί να βρουν ένα κράτος που θα σκύψει και θα τους ακούσει, εκείνο τους στέλνει τα ΜΑΤ για να καταπνίξει τη φωνή τους. Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Ευρώπης όπου συμβαίνει κάτι τέτοιο. Δεν υπάρχει καμία ανάλογη περίπτωση, από τη στιγμή που η Ελλάδα έγινε μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας, όπου ένα μεταλλευτικό σχέδιο επιχειρήθηκε να επιβληθεί με αυτόν τον τρόπο, διά της βίας, εκ των άνω, από ευρωπαϊκό κράτος στον λαό του. Αυτά είναι πράγματα που συχνά τα βλέπει κανείς να συμβαίνουν σε χώρες της Λατινικής Αμερικής.

Στη Γουατεμάλα, όπου ΜΑΤ και άνδρες ιδιωτικής εταιρείας σεκιούριτι επενέβησαν προς χάριν της μεταλλευτικής CGN προκειμένου να καταπνίξουν τη διαμαρτυρία ιθαγενών Μάγιας. Το αποτέλεσμα ήταν να σκοτώσουν φριχτά τον ηγέτη τους, κομματιάζοντάς τον με ματσέτες. Στο Περού για το ορυχείο της Newmont, όπου δυνάμεις καταστολής συγκρούστηκαν με τους ντόπιους που επίσης διαμαρτύρονταν κατά του πρότζεκτ, αφήνοντας πίσω τους νεκρούς και τραυματίες. Και στην Κολομβία, όπου εξαιτίας του 50χρονου εμφύλιου πολέμου, ο στρατός είναι αυτός που φυλάει τις ιδιωτικές εταιρείες χρυσού.

Αλλά είπαμε: Εμείς δεν έχουμε καμιά σχέση με Λατινική Αμερική, είμαστε στο ευρώ, είμαστε Ευρώπη! Ρώτησα τον πρώην υπουργό Περιβάλλοντος που έβαλε την υπογραφή του για το πρότζεκτ, Γιώργο Παπακωνσταντίνου, τι ακριβώς κερδίζει η χώρα. (Θυμίζω ότι πήραμε 11 εκατ. ευρώ και τέλος. Ούτε σεντ από royalties στο μέλλον.) Μου απάντησε αυτολεξεί: «Το κράτος κερδίζει γιατί παίρνει φόρους, το κράτος κερδίζει γιατί προσλαμβάνονται πάνω από 1.000 άτομα και αυτά τα άτομα έχουν εισοδήματα, άρα πληρώνουν φόρους».

Θέσεις εργασίας

Ο κ. Στρατουδάκης της «Ελληνικός Χρυσός» μιλάει για «1.700 άμεσες θέσεις εργασίας και τις διπλάσιες έμμεσες». Περίπου 5.000 δηλαδή. Κάτι που με ευκολία επιβεβαιώνει και ο δήμαρχος Αριστοτέλη κ. Πάχτας: «Πείτε μου, σε ποια άλλη περιοχή της πατρίδας μας, στην επόμενη πενταετία θα δημιουργηθούν άλλες 5.000 θέσεις απασχόλησης;». Παρ" όλο που θεωρώ έωλο τον αριθμό των έμμεσων θέσεων -γιατί κανείς δεν μπορεί αυτή τη στιγμή να επιβεβαιώσει ότι π.χ. οι γαλότσες που θα φορούν οι εργάτες θα φτιάχνονται από ελληνικά χέρια και δεν θα αγοράζονται από τη Βουλγαρία- θα θεωρήσω ότι ο αριθμός των θέσεων εργασίας που θα δημιουργηθούν θα είναι όντως 5.000.

Οπως επίσης θα τονίσω και κάτι που δεν ακούγεται συχνά: ότι σύμφωνα με τις μελέτες της εταιρείας για τις Σκουριές, το ορυχείο θα έχει ζωή 27 χρόνων. Αμείλικτα ερωτήματα Τα ερωτήματα λοιπόν που καλείται να απαντήσει η ελληνική κοινωνία είναι τα εξής: Δέχεται για μια υπόσχεση 5.000 θέσεων εργασίας που θα διαρκέσουν 27 χρόνια, να κοπούν εκατοντάδες στρέμματα αρχέγονου δάσους; Δέχεται να ρισκάρει τυχόν περιβαλλοντικές επιπτώσεις και ατυχήματα; Δέχεται να εξορυχτεί χρυσάφι που θα φεύγει έξω, χωρίς να αφήνει περαιτέρω κέρδη στον τόπο από δικαιώματα εξόρυξης, παρά μόνο όσα θα προκύπτουν από τη φορολογία της επιχείρησης και των εργαζομένων της;

Και το πιο σημαντικό: Δέχεται αυτού του τύπου την ανάπτυξη; Αυτά τα βασικά ερωτήματα θα πρέπει να αποτελέσουν την καρδιά μιας δημόσιας διαβούλευσης, η οποία κανονικά θα έπρεπε να είχε ήδη γίνει. Ετσι ώστε όλοι οι Ελληνες να είναι ενημερωμένοι γι" αυτό που σχεδιάζεται να γίνει σε ένα μέρος της πατρίδας τους. Μας αφορά όλους. Αλλωστε όπως έλεγε και ο Αριστοτέλης, «Το κύριο γνώρισμα του πολίτη είναι η συμμετοχή στην απονομή δικαιοσύνης και στην άσκηση εξουσίας». Δυστυχώς στη σύγχρονη ελληνική δημοκρατία αυτά είναι ψιλά γράμματα.

Του Γ. Αυγερόπουλου, Εφημερίδα των συντακτών

οι μάγιας το προέβλεψαν …

« … και ο Στουρνάρας γνώριζε πότε θα γινόταν πόλεμος και όλα ήταν ξεκάθαρα μπροστά στα μάτια του. Διέκρινε αν υπήρχε θάνατος, πείνα ή διαμάχη …μπορούσε σε μια στιγμή να δει μακριά και κατάφερνε να γνωρίζει όλα όσα υπήρχαν στον κόσμο. 

Όταν κοιτούσε, έβλεπε αμέσως τα πάντα γύρω του και έτσι τη μια στιγμή παρατηρούσε την αψίδα του Ουρανού και την άλλη το στρογγυλό πρόσωπο της Γης. Όλα όσα ήταν κρυμμένα τα έβλεπε, χωρίς να χρειαστεί να κινηθεί. Έβλεπε όλο τον κόσμο με μιας … μεγάλη ήταν η σοφία του».

Η προφητεία επιβεβαιώθηκε. Οι μάγιας το προέβλεψαν. Το νέο τέλος ακινήτων θα πληρώσουν όσοι Έλληνες πολίτες πατάνε πάνω στη γη.

Anageos

και έτσι άρχισε ο καυγάς...

Η γυναίκα μου και εγώ είχαμε πάει στην συνάντηση των παλιών συμμαθητών του σχολείου της. Η γυναίκα μου κοίταζε έναν μεθυσμένο να πίνει μόνος του στο διπλανό τραπέζι. 

-Τον ξέρεις; την ρώτησα. 

-Ναι. Τα είχαμε παλιά. Έμαθα ότι άρχισε το ποτό μόλις χωρίσαμε και δεν τον έχει δει κανείς ξεμέθυστο από τότε. 

-Θεέ μου,είπα. Ποιός θα μπορούσε να φανταστεί ότι ο εορτασμός θα κράταγε τόσα χρόνια; 

Και έτσι άρχισε ο καυγάς...

Η γυναίκα μου στεκόνταν γυμνή μπροστά στον καθρέφτη και μου λέει: 
- Αισθάνομαι χάλια. Δείχνω γριά, χοντρή και άσχημη. Πές μου κάτι θετικό. Και της απάντησα 

- Η όρασή σου όμως είναι τέλεια... 

Και έτσι άρχισε ο καυγάς...

Βγήκαμε με την γυναίκα μου για φαγητό. Ο σερβιτόρος, για κάποιο λόγο, πήρε πρώτα την δική μου παραγγελία. 

- Θα πάρω την μοσχαρίσια μπριζόλα. Λίγο ψημένη, να έχει μέσα αίμα. 

-  Δεν ανησυχείτε για την τρελή αγελάδα; 

- Μπα, μπορεί να παραγγείλει μόνη της... 

Και έτσι άρχισε ο καυγάς...

ένας μύθος σύγχρονης καταξίωσης

Οι εφημερίδες και οι άμυαλοι κι αμόρφωτοι δημοσιογράφοι της συμπολίτευσης και της αντιπολίτευσης πέτυχαν κάτι που ομολογουμένως δύσκολα θα κατόρθωνε η κάθε κυβέρνηση από μόνη της χωρίς την πολύτιμη βοήθειά τους. Να δημιουργηθεί έντεχνα η κατάλληλη σύγχυση ώστε ο εξωκομματικός κι ανένταχτος νέος του τόπου μας να συγχέεται σκόπιμα με τους αλήτες –μάγκες που έχουν μόνο στόχο να καταστρέφουν, να θορυβούν και να προβάλλουν βίαια τον άρρωστο εαυτό τους.

Και αυτή η σύγχυση ευνοεί: Την κυβέρνηση – την κάθε κυβέρνηση- που φοβάται αντιδράσεις από μη εντεταγμένους σε κομματικές αγέλες νέους –διότι βέβαια οι νέοι αυτοί δεν είναι δυνατόν να τιθασευτούν από τυχόν συμφωνίες ή επιτευχθέντες συμβιβασμούς επί ανωτάτου επιπέδου. Ευνοεί τα διάσημα πλέον ΜΕΑ-ΜΑΤ και παρεμφερή που συλλαμβάνουν με μεγαλύτερη ευκολία τον ανύποπτο νέο που διαμαρτύρεται απ’ ό,τι τον ικανό για άμυνα αλήτη που διαφεύγει.

Θα σας έχει τύχει να παρευρεθείτε και να διαπιστώσετε με τα ίδια σας τα μάτια με πόση ευκολία αλλά και μίσος δέρνεται απάνθρωπα και κακοποιείται ώσπου να μπει στην κλούβα από τις «δυνάμεις διώξεως τρομοκρατίας» ενώ την ίδια στιγμή αυτός που ρίχνει πέτρες ή σπάζει πέτρες καταστημάτων διαφεύγει επιδέξια και ανενόχλητα. Υποπτα ανενόχλητα πολλές φορές. Ευνοεί τη μικρή νοημοσύνη και την εύκολη δουλοπρεπή συμπεριφορά των «αγανακτισμένων πολιτών» απέναντι στις εν στολή δυνάμεις εξουσίας.

Γιατί έχουν μάθει οι άμοιροι - χρόνια τώρα- στην επιδεικτική δοκιμασία των οργάνων τάξης ευρισκόμενοι κάτω από το αθεράπευτο σύμπλεγμα του «εμείς οι νόμιμοι». Σχεδόν μόνιμη ασθένεια των υπανάπτυκτων συμπατριωτών μας. Ευνοεί τέλος, τις κομματικές παρατάξεις, που με τη σκόπιμη αυτή σύγχυση, εκδικούνται όσους νέους δεν δέχονται τον- κομματικής σκοπιμότητας- ευνουχισμό τους. Και είναι ενδεικτικό το πόσο στο θέμα των αναρχικών συμφωνούν απόλυτα ΚΝΙτες , ΟΝΝΕΔίτες και νεολαίοι του ΠΑΣΟΚ.

Γιατί και οι τρεις αυτές «νεολαίες» -κατ’ όνομα μόνον- έχουν ένα κοινό μυστικό που τις ενώνει: τον οριστικό ευνουχισμό τους. Να λοιπόν πώς κατασκευάζεται από τον «λαό» για το «λαό» η εικόνα του αναρχικού, που στην πραγματικότητα δεν είναι άλλη από την εικόνα του ασυμβίβαστου και ζωντανού σύγχρονου νέου ο οποίος εννοεί να διαφυλάξει το βασικό αγαθό της νεότητα του που είναι η έρευνα , η αναθεώρηση και η υπεράσπιση δικαιωμάτων μειοψηφιών. Και επιπλέον να μην αφήσει τη μεταμόρφωση του από την κυβέρνηση ή τα κόμματα σε καθοδηγούμενο αμνό τυποποιημένων ανησυχιών.

Διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε πως στην Ελλάδα ανέκαθεν επεδιώκετο ο ευνουχισμός των νέων για να μπορούν οι υπόλοιποι συμβιβασμένοι -«ο λαός»– να κοιμούνται ήσυχα! Παλιά τους λέγανε κομμουνιστές! Μέχρι πριν από λίγα χρόνια σε κοίταγε βαθιά ο ηλίθιος κρατικός εξεταστής κι έβγαζε το συμπέρασμα: Είσαι κομμουνιστής: Που δεν σήμαινε κατ’ ανάγκην ότι είσαι ενταγμένος στο Κομμουνιστικό Κόμμα. Απλώς πως δεν είσαι μαζί μας... άρα επικίνδυνος. Ακόμη δεν πρέπει να ξεχνάμε πως είμαστε η πατρίς πολλών άθλιων φράσεων- μαζί με τις σοφές των ολίγων σοφών. Ό πως εκείνο το άλλο κλασικά φασιστικό, το διάσημο Πας μη Έλλην βάρβαρος.

Σήμερα με την «έναρξη του Σοσιαλισμού» στη χώρα μας βρισκόμαστε στη μόνη αλλαγή που πραγματοποιήθηκε και που αφορά την έννοια νέος Από κομμουνιστής έγινε αναρχικός! Τουλάχιστον εμείς να μη γινόμαστε θύματα τοιούτων αλλαγών. Η να προσέχουμε τι ακριβώς περιέχουν! Σαν νέοι! Σαν αληθινοί νέοι!

Μάνος Χατζιδάκις, Μάιος 1985, Ο καθρέφτης & το μαχαίρι, Ίκαρος

σήκω ανδρέα για να δεις

Συνηθίζεται να λένε ότι ο λαός που ξεχνά την ιστορία του, είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει. Το ίδιο πάνω κάτω πρέπει να ισχύει και για τα κόμματα. Τίποτα δεν μπορεί να σου ευχηθεί καλύτερα "καλή νέα χρονιά" από μια φωτογραφία από το πρόσφατο ένδοξο παρελθόν σου που δείχνει το δρόμο σε ένα καλύτερο μέλλον.

Μέχρι πρότινος ένα από τα πιο δημοφιλή συνθήματα των οπαδών του ΠαΣοΚ ήταν το "Σήκω Ανδρέα για να δεις". Ωραία και πες πως γίνετε θαύμα και ο Ανδρέας σηκώνεται. Να έρθει να δει τι; Το ΠαΣοΚ του 5%; Πρωτοκλασάτα στελέχη σε VIP κελιά στο Κορυδαλλό και άλλα νεόκοπα στελέχη να περιμένουν τη σειρά τους; πλούσιες ξαδέρφες, κουμπάρες, θείες και ανηψιές με καταθέσεις εκατομμυρίων να κρύβονται πίσω από πρώην υπουργούς; λίστες και λήσταρχους;

Άσε Ανδρέα κάτσε καλύτερα εκεί που είσαι. Γιατί αν κάνεις το λάθος και σηκωθείς και δεις τι ανθρώπους "έφτιαξες", θα τρομάξεις και εσύ ο ίδιος.

Anageos

ρευστότητα στην αγορά

Με ένα αισιόδοξο μήνυμα ξεκίνησε η νέα χρονιά για την χώρα μας, αφού το Mega πήρε τελικά δάνειο ύψους 98 εκατομμυρίων ευρώ.

Αφού κατάφερε να πάρει δάνειο ένα χρεοκοπημένο τηλεοπτικό κανάλι που δεν έχει νόμιμη άδεια λειτουργίας, αυτό σημαίνει πως η οικονομία της χώρας είναι σε πολύ καλό δρόμο.

Μεγάλο ρόλο στη σύναψη του δανείου έπαιξε η συνεισφορά του Mega στο να καταλάβουν οι Έλληνες –με καθημερινή προπαγάνδα, εκβιασμούς και απειλές- πως το μνημόνιο είναι ο μόνος τρόπος για να γίνουν ακόμα πιο πλούσιοι οι ιδιοκτήτες του Mega από το πλιάτσικο σε χρυσωρυχεία και οτιδήποτε άλλο καταφέρουν να αρπάξουν.

Με τα χρήματα του δανείου, το Mega θα αυξήσει ακόμα περισσότερο την περιφρούρηση των εγκαταστάσεών του γιατί υπάρχει ο φόβος πως κάποια μέρα θα ξυπνήσουν οι πολίτες, θα αντιληφθούν πως κάποιοι χρησιμοποιούν τζάμπα τις δημόσιες συχνότητες και θα μπουκάρουν με τα Καλάσνικοφ. Παράλληλα, θα γίνουν και πλαστικές εγχειρίσεις προσώπου στην Όλγα Τρέμη και τον Γιάννη Πρετεντέρη που έχουν γίνει σαν πατσαβούρες και προκαλούν τρόμο.

Αναδημοσίευση pitsirikos

ο μύθος των χριστουγέννων

Ο μύθος των Χριστουγέννων κρατιέται με τη βία απ'τα παράθυρα και από τις πόρτες, κρεμασμένος σε πανύψηλα κι αφιλόξενα σύγχρονα σκυθρωπά κτίρια. Τον συντηρούν οι δραστηριότητες της αγοράς, τα συμφέροντα των εμπόρων, οι ανελεύθερες κυβερνήσεις - πλην ανατολικών - και οι ακόμη πιο ανελεύθερες θρησκευτικές οργανώσεις, τέλος, οι αστοί και οι εργατικοί, πρόσφατοι μετανάστες στην αστική τάξη, που κατ' ουσίαν κυβερνάν τον κόσμο μας, και που επιθυμούν θρησκευτικές αιτιολογίες και παραδόσεις για διασκέδαση, απόλαυση κι' αμεριμνησία. Ούτε για τα παιδιά, δεν έμειναν τα σύμβολα ανέγγιχτα.

Κι αυτά ακόμη προσπαθούν να ονειρεύονται μέσα από τις εφιαλτικές ειδικές εκπομπές της τηλεόρασης, κι απόνα σπίτι που τις μέρες αυτές, δεν έχει να προσθέσει κανένα αληθινό αγαθό, ούτε υποδομή για μια γενναία ονειροπόληση- ονειροπόληση ενός κόσμου ιδανικού, που να τον κυβερνάει ο Χριστός και οι Άγιοι του, με αρχηγό τον Αη Βασίλη. Ιδιαίτερα στον τόπο μας, τα Χριστούγεννα γίνανε μέρες συναλλαγής και αυτοϊκανοποίησης. Ευκαιρία για μια ευρωπαϊκή παράσταση. Αν είχαμε και λίγο περισσότερο χιόνι, ώ τότες τα πράγματα θάσαν καλύτερα.

Η γέννηση του Χριστού παραμένει πια μια επέτειος άγονη και χωρίς αίσθημα. Και η Αθήνα μας, σαν καπνιστό τσουκάλι οινομαγειρείου χωρίς φωτιά και θέρμανση, ζεί την αγιότητα των ημερών, σκυθρωπά, άχαρα και κουρασμένα. Οι δρόμοι σκοτεινοί, για οικονομία βέβαια ηλεκτρισμού, αλλά φαντάζουν απείρως σκοτεινότεροι έτσι καθώς περιέχουν ολοένα και περισσότερο, αναίδεια, αναπηρία και ανανδρία. Η δυστυχία ολοφάνερη στα μάτια των γερόντων, που φεύγουν κάθε μέρα από κοντά μας θλιμμένοι κι απροστάτευτοι, γνωρίζοντας καλά πια πως γεννήσανε, λειψούς ανθρώπους και πολύ χιόνι, που ατέλειωτα θα τους σκεπάζει στους αιώνες.

Τα κάλαντα, τα δώρα και οι αγιασμοί, δεν πείθουνε κανένα ότι προσφέρουνε αγάπη και παράδοση. Μόνο τα πρόσωπα μερικών παιδιών και μερικών γριών που περιφέρονται θλιμμένες, είναι ότι διαθέτει ο κόσμος μας, για ν' αγαπάς τις μέρες τούτες. Κι έτσι που ο μύθος των Χριστουγέννων έγινε δίσκος τουρισμού, ζωγραφική σε λαϊκή αγορά, σύνθημα αυτοκόλλητο σε πρακτορείο Προ-Πό, βγήκανε για σεργιάνι χιλιάδες αυτοκίνητα, να πουν τα κάλαντα τα εθνικά, τα θρησκευτικά και τα καταναλωτικά.

Πόσο μας ξεκουράζει αυτό το ράντισμα πετρελαίου εις τας οδούς, για να στολίσουμε το σπίτι, για να φωτογραφίσουμε το στολισμένο κέντρο της πόλης, ν' αφήσουμε τα δώρα μας στους τροχονόμους αστυνομικούς και τέλος να επιστρέψουμε κατάκοποι την μεσημβρία σπίτι μας, για το απαραίτητο και παραδοσιακό γεύμα παραμονής. 

Μάνος Χατζιδάκις, Κυριακή 24 Δεκέμβρη 1978 - Η γέννηση του Χριστού και οι αμαρτίες των νεαρών μαθητών όταν παραβιάζουν τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας (απόσπασμα)

Ο Χρυσαυγίτης, είναι ο νέος Πρασινοφρουρός;

Τα πρόσφατα στοιχεία της Alco για την διαρροή οπαδών του ΠΑΣΟΚ προς τη Χρυσή Αυγή, έχουν εξήγηση;

Αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι το κόμμα που χειροκροτούσε σε κατάσταση παραληρήματος το «Δεν δικαιούστε δια να ομιλείτε» του Μένιου, που αντιμετωπίζει τον Βαγγέλη Γιαννόπουλο και τα «Σκάσε» του, με θρησκευτικό σεβασμό και νοσταλγία, ξαφνικά εμφανίζει διαρροές προς την Χρυσή Αυγή;

Στο κάτω κάτω, σε τι διαφέρει ακριβώς η ρητορική και η επιχειρηματολογία του μέσου Χρυσαυγίτη, από την αντίστοιχη της Αυριανής; Οι απειλές, τα προπαγανδιστικά ψέματα, οι προβοκάτσιες και η επιχειρηματολογία, δεν θυμίζουν τίποτα στους ανθρώπους που είχαν οδηγήσει κάποτε το βοθρόλυμμα του Ταύρου στις 250.000 φύλλα ημερησίως; Σε αυτές τις συνθήκες προσωπικού πλιάτσικου και συμφέροντος εκκολάφθηκε ο μέσος πρασινοφρουρός.

Έμαθε να χρησιμοποιεί για άλλοθι την Εθνική Ανεξαρτησία, την Πατρίδα και τους έξωτερικούς εχθρούς, αλλά κατά βάθος, έψαχνε τους ομοίους του για να νιώθει πιο ασφαλής στην αγέλη. Μια αγέλη που ακολουθούσε πιστά τις εντολές του Κουρή, που προπηλάκιζε και απειλούσε. Και τώρα που τα χρήματα τελείωσαν, που οι εθνικά ανεξάρτητες επιδοτήσεις φαγώθηκαν, αυτοί που αμέσως μόλις τις εισέπρατταν φώναζαν με τσαμπουκαλίδικη υστερία ότι «η Ελλάδα Ανήκει στους Έλληνες», ήρθε η ώρα να βρουν κάποιον άλλον «Δον», να τους τάξει αμνηστία. Όσο για το επιχείρημα «μα αυτός είναι φασίστας», ουδείς νοιάζεται.

Γιατί όπως έχει φανεί, οι εκπαιδευμένοι στην πασοκική λογική συμπολίτες μας, έχουν εμπεδώσει, ένα μόνο ορισμό του φασισμού, που τους έχει μάθει η «Αυριανή»: Φασισμός είναι ό,τι δεν με συμφέρει. 

Αναδημσίευση www.lifo.gr

ένα φράγκο η βιολέτα τσιγκολελέτα, τσιγκολελέτα

Κρύο, ζέστη λίγο κρύο. Λίγο ζέστη. Μία μία, δύο δύο, μία μία. Οι εποχές να πώς περνάνε τον καιρό τους. Να πώς παίζουνε κρυφτό με τον εαυτό τους. Με κουτσό, κυνηγητό και με σχοινάκι κάνει η μία με την άλλη γαϊτανάκι. 

Ρόδα είναι που γυρίζει και στη γύρα της επάνω μας χαρίζει χίλια λόγια, χίλια φρύδια, χίλια μύδια, χίλια χρώματα και χίλια δυο παιχνίδια. Ένα φράγκο η βιολέτα τσιγκολελέτα, τσιγκολελέτα, ένα φράγκο η βιολέτα τουκιθεμπλόμ, μπλίμ, μπλόμ.

Χιόνι, θάλασσα, λουλούδια, φύλλα κάτω, πάνω κάτω, κάτω πάνω, άνω κάτω. Οι εποχές να πώς περνάνε τον καιρό τους, να πώς παίζουνε κρυφτό με τον εαυτό τους. Με κουτσό, κυνηγητό και με σχοινάκι κάνει η μία με την άλλη γαϊτανάκι.

Anageos

τηλεοπτική, κοσμική και κυρίως υποκριτική φιλανθρωπία!

Ω! Ναι! Είναι η περίοδος της φιλανθρωπίας. 11 μήνες τον χρόνο οι καρδιές είναι σκληρές και τον 12ο οι πλούσιοι και αυτού του τόπου τάχα μου συγκινούνται απ΄ το δράμα παιδιών ή γερόντων ή αστέγων ή απλώς φτωχών! 

Πάμπλουτες κυρίες ποζάρουν με τις πανάκριβες τουαλέτες τους και τα μάτια τάχα όλο σύμπονοια (βέβαια απ τις πολλές αισθητικές επεμβάσεις και τα μποτόξ η κάθε προσπάθειας έκφρασης μοιάζει με γκριμάτσα κοιλόπονου), για άρρωστα παιδιά ή ρφανά. Τα ίδια τα παιδιά χρησιμοποιούνται ως αξεσουάρ στις πόζες όπως τα ακριβά τους δαχτυλίδια, καρφίτσες, σκουλαρίκια. Τα κοσμήματα φυσικά αμύθητης αξίας.

Οι ζωούλες δίπλα τους, όχι ιδιαίτερα! Είναι κυρίως αντικείμενα αυτοδιαφημισμένης μεγαλοσύνης και αυτοερωτικής καλοσύνης. Το κρατικό κανάλι υποδέχεται τους εγχώριους σταρς για να μαζέψει λεφτά. Οι σταρς κάνουν πως σηκώνουν τηλέφωνα για προσφορές. Φυσικά και δεν παραλείπουν να πουν που δουλεύουν φέτος, με ποιους συνεργάζονται και μη ξεχάσουμε και δε πληρώσουμε να τους δούμε!

Για δικές τους προσφορές ούτε λόγος να γίνει! Τα λεφτά που έχουν αποκτήσει απ΄ το ταλέντο τους και απ' αυτόν ακριβώς τον κόσμο είναι υπόθεσή τους! Η παρουσία τους αρκεί να χορτάσει παιδάκια, να πάρει εμβόλια ή φάρμακα. Σιγά μην ανοίξουν και αυτοί τα πορτοφόλια, οι ψυχούλες μου! Ο μεροκαματιάρης απ΄ το σπίτι, θα συγκινηθεί πάλι και θα προσφέρει το υστέρημα του. Και για αυτόν είναι πράγματι θυσία!

Η επίσκεψη άλλων φιλάνθρωπων σταρ, κάπου για να παραδώσουν επιταγή συνοδεύεται απαραίτητα ήταν από ένα φωτογράφο και από ένα ύφος θλιμμένο. Φυσικά καλοβαμμένη, καλοχτενισμένη η πόζα αλλά να, έτσι λίγο αφημένη! Για τους ανθρώπους που δεν γεννήθηκαν τόσο τυχεροί και ευνοημένοι! Η φιλανθρωπία γίνεται αυτοδιαφήμιση από μικρόκαρδους, τσιγκούνηδες, νάρκισσους, μικρούς ανθρώπους. Ίδιους με την εποχή τους. Η κραυγαλέα και λουσάτη φιλανθρωπία είναι ένα ακόμα εφαλτήριο για διασημότητα και λίγο ακόμα δημοφιλία.

Ο Αι Βασίλης φέτος από τι θα υποκατασταθεί; Απ΄ τη Νάνα Μούσχουρη, μήπως; Απ΄ την σταρ που θα έπρεπε να χει χορτάσει διασημότητα σε πανευρωπαϊκό επίπεδο κι όμως πόζαρε στις κάμερες για να παραδώσει μια επιταγή 10.000 στον δήμαρχο Αθηνών κ. Καμίνη; «Για τους φτωχούς». Το κακό ξεσπά πάντα κρυφά. Το αυτοερωτικό «καλό» πάντα υπό το φως φρέον της κάμερας και τα φλας των φωτογράφων. Οι υπέρλαμπρες κοσμικές κυρίες και οι σταρ, αμέσως μετά την απομάκρυνση των τηλεοπτικών και φωτογραφικών συνεργείων, πρέπει να βιάζονται να πλύνουν τα χέρια και να απολυμανθούν.

Οι φτώχεια κουβαλά αρρώστιες! Μπορεί και να τους μόλυναν. Μεταξύ τους σε ένα χορό, που θα παραβγαίνουν ποια σύζυγος είναι ντυμένη καλύτερα και ακριβότερα, η φιλανθρωπία θα μπει σε μια βάση ίσως πιο ανεκτική για αυτούς. Με την απουσία του φτωχού και βδελυρού αντικειμένου της. Αφού πλήρωσαν την πανάκριβη πρόσκληση και φάνηκε το χαβιάρι τους, έχουν κάνει το καθήκον τους και φέτος. Τα έσοδα θα πάνε σε κάποιο σκοπό… Τι σημασία έχει που ακριβώς; Αρκεί ο φωτογράφος να τους βγάλει απ΄ το σωστό προφίλ.

Αναδημοσίευση newpost.gr

υπάλληλοι της βουλής εν εξάλλω! ε, και;

Αποκαλούν αυτούς που τους διόρισαν με τόσα προνόμια, «χούντα». Και το λένε για κακό!

Το θέμα πάντως δεν είναι ότι «αποχώρησαν από την συνδικαλιστική παράταξη της Νέας Δημοκρατίας οι γαλάζιοι υπάλληλοι της Βουλής».

Αλλά ότι ακόμα και οι υπάλληλοι της Βουλής, για κάποιο ακατανόητο λόγο, ένιωθαν την ανάγκη να είναι γραμμένοι σε κομματικές παρατάξεις. Ναι, είναι ακατανόητο, γιατί ένα από τα πλέον ομοιογενή τμήματα του πληθυσμού, τα πολιτικά ρουσφέτια πρώτου βαθμού (γιατί μόνο τέτοια καταλήγουν στο Champions League του διορισμού, τη Βουλή), βρίσκουν κάποια πραγματική χρησιμότητα στο να ανήκουν στους «γαλάζιους» ή στους «πράσινους».

Σοβαρά τώρα, τι μπορεί να χωρίζει τους μεν από τους δε; Μέλη της ίδιας παράταξης των «πελατών» δεν είναι όλοι; Τα ειδικά προνόμια και την ειδική προστασία του συνόλου των βουλευτών δεν απολαμβάνουν, από όποιον κι αν έχουν διοριστεί; Με την ίδια λογική, γιατί δεν χωρίζονται σε διαφορετικές παρατάξεις και οι κάτοικοι ενός δρόμου, αναλογα με το αν κατοικούν στα μονά ή στα ζυγά νούμερα; Όσο για την αποχώρηση, παραμένει μυστήριο, ποιόν ακριβώς θίγει. Δηλαδή αν δεν θα ψηφίσουν τώρα αυτούς που τους διόρισαν, θα τιμωρήσουν κάποιον;

Ή μήπως εμείς οι υπόλοιποι - όσοι τέλος πάντων ψηφίζουμε σύμφωνα με ελεύθερη βούλησή - αγνούμε κάτι; Ίσως δηλαδή, στο κλειστό (και ελαφρώς βρωμερό) μικροσύμπαν των ρουσφετιών, το να ψηφίζεις τον διοριστή σου, αποτελεί ιερό καθήκον. Έναν άγραφο κώδικα τιμής. Που τον παραβαίνεις μόνο σε πολύ σοβαρές περιπτώσεις. Στο κάτω κάτω αυτοί, αντίθετα με άλλα κοροϊδα, εκμεταλλεύθηκαν την ψήφο τους. Την αντάλλαξαν με 16 μισθούς, προνόμια και παχυλά εφάπαξ. Άρα είναι σε θέση να γνωρίζουν την πραγματική της αξία.

Και μόνο όσοι γνωρίζουν την πραγματική αξία της ψήφου, μπορούν να μιλάνε για «χούντα», όπως έκαναν σήμερα οι υπάλληλοι της βουλής. Γιατί προφανώς, για αυτούς «χούντα» είναι ό,τι στερεί αξία από την επένδυση που έκαναν ανταλάσσοντας το δημοκρατικό δικαίωμα της ψήφου. ΥΓ.: Πώς γίνεται εδώ και 2 χρόνια, να μας «ορκίζονται» όλοι ότι γίνονται περικοπές των προνομίων των υπαλλήλων της Βουλής, αλλά μόνο τώρα οι υπάλληλοι της Βουλής να αντιδρούν επειδή θίγονται; Δεν είναι λίγο κάρφωμα; ..

Αναδημοσίευση www.lifo.gr

ο τατσόπουλος πέρασε ΣΥΡΙΖΑ στο λαιφστάιλ

Το διάβασα στον πιτσιρίκο δεν χαίρομαι για τη διαπίστωσή του αλλά συμφωνώ με αυτόν στο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύ κοντά στο να γίνει αποκρουστικός και γραφικός, πριν καν κυβερνήσει. 

Η φωτογραφία μιλάει από μόνη της. Αν αυτή είναι η Αριστερά, ετοιμαστείτε για πολλή Δεξιά. 

μαζί τα φάγαμε .. τα πανέρια

Αθήνα 25/11/1996 - Γλέντι στο κέντρο "το περιβόλι του ουρανού" στη Πλάκα. Εκτός από λεφτά εκείνη την εποχή υπήρχε και πολύ λίπος - αν και ο πρόεδρος είναι φανερό ότι είναι αρκετά κιλά ελαφρύτερος κ λαλίστατος. Απορώ αν οι πρώην "φίλοι" πολιτικοί, συνδικαλιστές και δημοσιογράφοι, που φαίνονται να διασκεδάζουν στις φωτογραφίες, επισκέπτονται τον Άκη ή προσπαθούν να ξεχάσουν εκείνες τις ζημιάρικες βραδιές.

Anageos

χωρίς το μίσσιο

"Για πρώτη φορά, ζω σε μια κοινωνία, η οποία δείχνει να 'χει πάθει εγκεφαλικό! Δεν αντιδρά με τίποτα!".

Ο αντιστασιακός, αγωνιστής της Αριστεράς και συγγραφέας Χρόνης Μίσχος, άφησε την τελευταία του πνοή σε ιδιωτικό νοσηλευτήριο της Αθήνας, έπειτα από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο.


Συνέχεια tvxs.gr

ελληνική σημαία: το τσαλαπατημένο σύμβολο

Καημένη ελληνική σημαία. Σε σηκώνουν σήμερα ψηλά. Σιδερωμένη και καθαρή. Τι τράβηξες και εσύ μέσα στα χρόνια. Υψώθηκες πάνω από τους ντοπαρισμένους του 2004. Έγινες πλαστική στις προεκλογικές συγκεντρώσεις, όσων μας πούλησαν τα πλαστά όνειρα. Σε κατέβασαν από τα χέρια των αριστούχων Aλβανών γιατί «δεν μπορούν να σε σηκώσουν οι ξένοι».

Μετά άρχισαν να σε ανεβάζουν οι κυνηγημένοι Πακιστανοί και Αφρικανοί στα μπαλκόνια του Κέντρου. Έγινες το καμουφλάζ του κυνηγημένου ξένου. Εδώ, όλο το χρόνο σηκώνονται οι ελληνικές σημαίες. Βροντοφωνάζουν το «ΟΧΙ» στις ζωές των ανθρώπων. Αν πλησιάσεις κοντά μυρίζεις το αίμα από τις μαχαιριές. Τον ιδρώτα από το κυνήγι της λευκής φυλής στα στενά.

Είσαι το αξεσουάρ της ναζιστικής μπότας το 2012. Μπότα, σβάστικα και ελληνική σημαία. Α, να μην ξεχάσω: Σε κράτησαν και κάτι παπάδες που έψελναν το «Χριστός Ανέστη» για να κατέβει μια θεατρική παράσταση. Ελπίζω να σε έπλυναν καλά την φετινή χρονιά μέσα στο πλυντήριο της νεώτερης ιστορίας. Στους πόσους βαθμούς βγαίνει η βρωμιά από τα ανθρωποειδή;

Ξέρω ότι θέλεις να γελάσεις άψυχο μου πανί. Στέκονται σούζα μπροστά σου όλοι οι γελοίοι αυτής της χώρας. Να μπορούσες να μιλήσεις για όλους αυτούς τους «περήφανους πατριώτες». Γι όλα αυτά τα ανθρωπάκια της πολιτικής. Για όλη αυτή την γελοιότητα του 2012. Τι θα έλεγες σε όλα αυτά τα σκουπιδάκια του ναζισμού που σε χρησιμοποιούν ως άλλοθι; Τι θα έλεγες στους «νομάρχες τις καρδιές μας» που δακρύζουν όταν σε κοιτούν; Φτωχή μου σημαία. Που πουλιέσαι σήμερα από τα χέρια κυνηγημένων μεταναστών, όπως οι ομπρέλες.

«Κλάπ-κλαπ» στα χεράκια των νοικοκυραίων. Που κορδώνονται περήφανα μπροστά σου όλοι οι βλαχοδήμαρχοι. Εθνικό σύμβολο, που σε σφίγγουν στα χέρια τους σαν λουρί όλες οι «μίζες» αυτής της χώρας. Καημένο πανί που ανεμίζεις πάνω απο την σαπίλα αυτής της χώρας. Μόνο οι Γιαπωνέζοι και όλοι οι ξένοι φιλέλληνες μπορούν να σε κρατήσουν με περηφάνια πια. Δεν τους ενδιαφέρει το παρόν μας αλλά το ένδοξο παρελθόν μας. Ευτυχώς που υπάρχουν και αυτοί. Για όλους τους υπόλοιπους είσαι ένα πάπλωμα που θα σκεπάσει την κατάντια μας, σε έναν από τους χειρότερους χειμώνες της νεώτερης ιστορίας.

Αναδημοσίευση lifo.gr

πόσο τοις εκατό έλληνας είσαι;

Βουλευτές της Χ.Α. προκάλεσαν επεισόδιο με τον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Μανιάτη, που αντέδρασε σε χαρακτηρισμό τους για το Γιώργο Παπανδρέου. Όταν ο βουλευτής Κασιδιάρης είπε ότι ο Παπανδρέου είναι Έλληνας κατά 25% ο Μανιάτης απάντησε: «Είναι ανάξια σχολιασμού η εκτόξευση φασιστικών και λεκτικών σκουπιδιών.

Ο οχετός ύβρεων και οι συμπεριφορές τύπου καρφίτσας και ταγμάτων εφόδου αποτελούν τη δράση της Χρυσής Αυγής στη Βουλή… Η Δημοκρατία θα νικήσει.» Δεν έχω να πω πολλά. Μόνο ένα: Ποιον απ' τους βουλευτές της Χ.Α. θα συνέφερε στ' αλήθεια μια εξέταση DNA, ή ένα ποσοστόμετρο;

Πόσο τοις εκατό Έλληνες πιστεύουν οι βουλευτές ότι θα έβγαιναν (όπως και οι περισσότεροι από μας) σε σύγκριση πχ. με τους αρχαίους Έλληνες; Κι επειδή η μητέρα του ΓΑΠ δεν είναι Ελληνίδα; Όταν πολλοί μπερδεύουν τον πρόεδρο της Χρυσής Αυγής (κακοπροαίρετα) με αλλοδαπό, θα ήθελαν στ' αλήθεια οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής να βγάλουμε όλοι το ποσοστόμετρο, και να την μετρήσουμε; (Την ελληνικότητά μας;)

Αναδημοσίευση www.lifo.gr

οι λήσταρχοι και οι λίσταρχοι

Η λίστα Λαγκάρντ, με τους περίπου 2000 Έλληνες οι οποίοι έχουν καταθέσεις στην Ελβετία, δεν μπορεί λέει να χρησιμοποιηθούν γιατί έχουν αποκτηθεί παράνομα. Έτσι έχουν αποφανθεί ο Βενιζέλος και ο Παπακωνσταντίνου.

Ένας υπάλληλος τράπεζας της Ελβετίας είχε δημιουργήσει αντίγραφα των καταθετών και παρέδωσε τα CD στη Λαγκάρντ. Με τις λίστες αυτές η Γερμανία, η Γαλλία,η Ισπανία, κατάφεραν να εισπράξουν από τους φοροφυγάδες καταθέτες δισεκατομμύρια, για να μην τους οδηγήσουν στη φυλακή. Στην Ελλάδα βέβαια, οι δυο υπουργοί, ευαίσθητοι νομικά, δεν θέλησαν να χρησιμοποιήσουν τη λίστα γιατί λέει ήταν προϊόν υποκλοπής.

Έτσι παρέμειναν στο να υποκλέπτουν το εισόδημα του συνταξιούχου. Άλλωστε με κανέναν συνταξιούχο δεν τρώνε στο ίδιο τραπέζι, ούτε συχνάζουν στα ίδια μαγαζιά,ώστε να μην μπορούν να τον κοιτάξουν στα μάτια. Με τους λίσταρχους όμως… Είναι τραγικό το πώς χρησιμοποιείται η νομιμότητα για να καλύψει ένα έγκλημα,την ώρα μάλιστα που ψηφίζουν δεκάδες νόμους για να δημιουργήσουν πλέγμα νομικής ασφάλειας στον εαυτό τους και συμφέροντα με τα οποία είναι φιλικοί και χαριτωμένοι.

Είναι σαν τον τύπο που του είπαν ότι ο αδελφός του έχει σκοτώσει 20 ανθρώπους και εκείνος ρώτησε «πού το ξέρετε;» «Μα το διαβάσαμε στο ημερολόγιο του» του απάντησαν. Και εκείνος οργισμένος τους είπε «τι διαβάσατε το ημερολόγιό του, αυτό είναι παράνομο». Βενιζέλος και Παπακωνσταντίνου, δεν θέλουν να παρανομήσουν λοιπόν. Δεν θέλουν να μιλήσουν για τον θάνατο αλλά για τα προσωπικά δεδομένα. Δεν πρόκειται για υποκρισία, αλλά για εξυπηρέτηση συμφερόντων. O νόμος για τα προσωπικά δεδομένα, τον οποίο έχουν δημιουργήσει ως απαύγασμα Δημοκρατίας, δεν αφήνει να «παρανομήσουν», ούτε να σώσουν την Ελλάδα με άλλο τρόπο πέρα απ” το να τσακίσουν τους εργαζόμενους σε αυτή τη χώρα. Είναι ένας νόμος ο οποίος ενώ εμφανίστηκε ως η Ιερή γελάδα της Δημοκρατίας είναι Ιερά Εξέταση. Και τον πέρασαν με πρόσχημα τις κρυφές κάμερες του Τριανταφυλλόπουλου.

Μέχρι τότε ο νόμος προέβλεπε σαφώς πως τα προσωπικά δεδομένα είναι προστατευμένα, εκτός από τις περιπτώσεις που εξυπηρετείται το Δημόσιο συμφέρον. Αν ένας δημοσιογράφος έχει τον τραπεζικό λογαριασμό ενός υπουργού ο οποίος έχει μερικές δεκάδες εκατομμύρια και τον δημοσιεύσει για να αποκαλύψει την κλεψιά, θα διωχθεί κακουργηματικά για παραβίαση προσωπικών δεδομένων. Αν έχεις μια συνομιλία η οποία αποδεικνύει πως κάποιοι σκοπεύουν να σε σκοτώσουν και την δημοσιοποιήσεις, δεν θα πάνε αυτοί φυλακή αλλά εσύ. Ο δε εισαγγελέας είναι υποχρεωμένος να μην το λάβει υπόψιν του. Αυτή τη φορά φάνηκε καθαρά, ολοκάθαρα γιατί έγινε αυτός ο νόμος. Για την συγκάλυψη και όχι για να προστατεύσει τα δημοκρατικά θέσφατα τα οποία έτσι κι αλλιώς κάνουν παλιοκούρελα ψηφίζοντας άλλους νόμους.

Αν ο Βενιζέλος, ο Παπακωνσταντίνου και όλοι οι λήσταρχοι του τελευταίου ευρώ ήθελαν να πιάσουν τους λίσταρχους της Ελβετίας, αλλά κωλύονταν νομικά, μπορούσαν απλώς να αλλάξουν το νόμο. Όπως κάνουν σε χιλιάδες άλλες περιπτώσεις. Ο Βενιζέλος αλλάζοντας σε έναν νόμο εφτά λέξεις, δεν άφησε να μπουν φυλακή 400 Θεσσαλονικείς, η αφρόκρεμα της πόλης οι οποίοι ήταν υπόδικοι για παράνομες μεταγραφές φοιτητών με πλαστά στοιχεία, από χώρες των Βαλκανίων. Και ο Παπακωνσταντίνου με νόμο πάλι, νομιμοποίησε τις παρανομίες του Mall και των εργολάβων που θα πήγαιναν φυλακή για τα παράνομα λατομεία. Αλλά δεν μπορούσαν να κάνουν νόμο για να σώσουν τη χώρα. Οι σωτήρες των προσωπικών δεδομένων.

Αναδημοσίευση koutipandoras

μία πορεία ντροπής

Τα μέσα ενημέρωσης ξεχωρίζουν εικόνες ντροπής στην απώθηση που έκαναν τα ΜΑΤ προς άτομα με αναπηρία και τους συνοδούς τους, όταν προσπάθησαν να μπουν στο χώρο του Κοινοβουλίου. Αυτή είναι η σκιά της ντροπής. Το σώμα της βρίσκεται μέσα στην πορεία που έκαναν οι άνθρωποι αυτοί στο κέντρο της πρωτεύουσας. Όταν άνθρωποι με αυτά τα προβλήματα υποχρεώνονται να βγουν στο δρόμο, τότε η κοινωνία παρατηρεί αμήχανη και η πολιτική οφείλει να επιδείξει συστολή.

Συνήθως το κάνει, αλλά πρόκειται για μία θρασύδειλη υπεκφυγή. Μέλη της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία έκαναν πορεία, την Πέμπτη, στο κέντρο της Αθήνας. Ο πρόεδρος της είπε ότι το αναπηρικό κίνημα στην Ελλάδα θα παλέψει ενάντια στη μείωση των αναπηρικών επιδομάτων, των μισθών, των ελάχιστων φοροαπαλλαγών, ενάντια στην καταβαράθρωση του προνοιακού συστήματος, των σχολείων και της υποχρηματοδότησης του συστήματος δημόσιας υγείας κ.λπ. Έγιναν δεκτοί από τον διευθυντή του πρωθυπουργικού γραφείου και απέσπασαν υπόσχεση για συνάντηση με τον κ. Σαμαρά πριν ψηφιστούν τα μέτρα.

Ασφαλώς κανένας δεν μπορεί να λάβει στα σοβαρά δεσμεύσεις και υποσχέσεις. Σε μία χώρα όπου η αναπηρία ταυτίζεται με το περιθώριο, τα προβλήματα των ανθρώπων αυτών αποδίδονται περισσότερο στη μοίρα και λιγότερο στην υστέρηση του κράτους. Και είναι αναπόφευκτο, τώρα που καταρρέουν οι υποδομές να είναι οι πρώτοι που υφίστανται συνέπειες. Έπρεπε να είναι οι τελευταίοι. Δεν είναι παράλογο αυτό που συμβαίνει.

Η κοινωνία μας μέχρι πρόσφατα θεωρούσε καταναγκασμό τη δημιουργία υποδομών για την υποβοήθηση των αναπήρων. Ακόμα και σήμερα το πράττει μόνο όπου είναι απολύτως αναγκαίο και θεωρείται κριτήριο πολιτικής ορθότητας. Παρκάρουμε επάνω σε προσβάσεις αναπήρων και συνήθως εκφράζουμε τη συμπάθεια μας με ματιές, όχι με πράξεις. Άντε και με μερικά λόγια όπως αυτά που διαβάσατε.

Αναδημοσίευση www.protagon.gr

ιδιωτικοποιήστε το mega!

Ευτυχώς που χάρη στον Βενιζέλο και τον Κουβέλη γλιτώσαμε τις απολύσεις στο Δημόσιο, γιατί αλλιώς κινδυνεύαμε να χάσουμε αίφνης από τα μάτια μας τους τηλεαστέρες του Mega, του Αntenna, του Alpha, του "Σκάι". Ο κίνδυνος βέβαια δεν έχει παρέλθει εντελώς, διότι, αν ισχύσει το μέτρο της υποχρεωτικής συνταξιοδότησης όσων δημοσίων υπαλλήλων βρίσκονται πέριξ των 60, οι απώλειες θα είναι και πάλι μεγάλες, εκτός αν το λίφτινγκ έχει φτάσει μέχρι την αστυνομική ταυτότητα. Μα τι παραδοξολογίες είναι αυτές; Είναι δημόσιοι υπάλληλοι οι μεγαλοδημοσιογράφοι των ιδιωτικών καναλιών; Αν δημόσιος υπάλληλος είναι αυτός που μισθοδοτείται από το Δημόσιο για να φέρει εις πέρας τις υποθέσεις του κράτους, τότε τα ιδιωτικά κανάλια είναι σφηκοφωλιές δημοσίων υπαλλήλων.

Αν πλήρωναν τα 400 εκατ. ευρώ που απαιτούνται για να πάρουν νόμιμες άδειες, αν δεν απολάμβαναν συνεχώς χαριστικές ρυθμίσεις των εκατομμυρίων που χρωστούν στις εφορίες και τα ταμεία, αν δεν έπαιρναν αφειδώς κρατική διαφήμιση εις βάρος άλλων ΜΜΕ, αν οι μεγαλοεργολάβοι τους δεν φούσκωναν τις τιμές των δημοσίων έργων και οι πετρελαιάδες τους τις τιμές των καυσίμων, αν οι εφοπλιστές τους δεν είχαν 58 φοροαπαλλαγές, αν δηλαδή τα κανάλια λειτουργούσαν ως αυτοδύναμες ιδιωτικές επιχειρήσεις, τότε οι εκλεκτοί συνάδελφοι των πρωινών και των βραδινών εκπομπών θα πληρωνόντουσαν του Αγίου Αναπαραγωγικού Μυός ανήμερα. Όσο για τις υποθέσεις του κράτους, ουδείς τις διεκπεραιώνει με τη ζέση που το κάνουν τα κανάλια και οι αστέρες τους.

Διότι η μεγαλύτερη υπόθεση του κράτους είναι να κρατάει τους υπηκόους του σε ήπια καταστολή κι εν προκειμένω η δράση των συναδέλφων είναι ισχυρότερη και από τη δράση του Lexotanil. Άσε που προσφάτως, στις 17 Ιουνίου, οι κρατικοδίαιτοι του δελτίου των 8 έσωσαν το κράτος, ενδεχομένως και το παρακράτος, από του χάρου τα δόντια εμποδίζοντας την επέλαση των βαρβάρων. Είναι χρυσοπληρωμένοι οιονεί δημόσιοι υπάλληλοι, εργάζονται σε πολυεπιχορηγούμενους οιονεί δημόσιους οργανισμούς και κάθε βράδυ ζητούν, ως άτεγκτοι στρατοδίκες του Εμφυλίου, την απόλυση των δημόσιων υπαλλήλων και το κλείσιμο των δημόσιων οργανισμών. Εμείς στο χωριό μου, τη Χαϊδελβέργη, κάτι τέτοιους τους λέμε ξετσίπωτους και, πιστέψτε με, αυτός είναι ο ηπιότερος από τους χαρακτηρισμούς που χρησιμοποιούμε.

Αναδημοσίευση www.avgi.gr

ΜΜΕ: το όπλο της κυβέρνησης σαμαρά κινδυνεύει να μετατραπεί σε μπούμερανγκ

Είναι κοινό μυστικό ότι τα περισσότερα ΜΜΕ που έχουν μεγάλη επιρροή στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης παίζουν το επικοινωνιακό παιχνίδι με τους όρους που εξυπηρετούν την κυβέρνηση Σαμαρά. Το μιντιακό σύστημα έχει σήμερα τεράστια συμβολή στη διαμόρφωση και την εφαρμογή της οικονομικής πολιτικής, και οι «βαρόνοι» των ΜΜΕ συνεννοούνται πολύ καλύτερα με τον κ. Σαμαρά απ’ ό,τι με τον κ. Παπανδρέου και τον κ. Καραμανλή στο παρελθόν.

Το στημένο παιχνίδι είναι ορατό διά γυμνού δημοσιογραφικού οφθαλμού. Ο τρόπος με τον οποίο στήνονται οι τηλεοπτικές συζητήσεις, η επιλογή των θεμάτων, η επιχειρηματολογία που χρησιμοποιείται από τους σχολιαστές και οι επιχειρήσεις αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης, που αναπτύσσονται με ολοένα μεγαλύτερη συχνότητα, μας προετοιμάζουν για το μεγάλο διαπλεκόμενο «πλιάτσικο». Τα 13 δισ. ευρώ που φορτώθηκαν στις πλάτες του ελληνικού Δημοσίου, και φυσικά των φορολογούμενων πολιτών, για να μετατραπεί η ΑΤΕbank σε «δώρο» προς τον κ. Σάλλα και την Τράπεζα Πειραιώς δείχνουν πόσο «σκληρές» είναι οι δεσμεύσεις που ανέλαβαν ο κ. Σαμαράς, ο κ. Βενιζέλος και άλλοι παράγοντες της κυβέρνησης συνασπισμού στην πορεία προς τις δύο κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις του Μαΐου και του Ιουνίου. Αφορμή για πόλεμο.

Ο κ. Σαμαράς θεωρείται πολύ καλός στην καλλιέργεια προσωπικών σχέσεων με τους «βαρόνους» των ΜΜΕ και των επιχειρήσεων και στην προσαρμογή προς τις υποδείξεις. Μέχρι και οι εκλογικές λίστες της ΝΔ αξιοποιήθηκαν για να διευκολυνθεί η συνεννόηση του κ. Σαμαρά με ισχυρούς παράγοντες των ΜΜΕ και του επιχειρηματικού κόσμου. Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα με την ποιότητα του διαπλεκόμενου συστήματος. Οι εσωτερικοί ανταγωνισμοί, που έχουν να κάνουν με την επιρροή στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης αλλά και το μοίρασμα των «ασημικών» του Δημοσίου, οδηγούν σε συγκρούσεις που ρίχνουν την αποτελεσματικότητα της διαπλεκόμενης παρέμβασης και εκθέτουν σε τελική ανάλυση την ίδια την κυβέρνηση. Την αφορμή για τον νέο «εμφύλιο» σε ισχυρά ΜΜΕ έδωσε η συνεργασία της εταιρείας Shell –το δίκτυο της οποίας έχει ενσωματωθεί στον όμιλο Βαρδινογιάννη– με την κυριακάτικη εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», της οποίας κυρίαρχος μέτοχος είναι ο γνωστός δημοσιογράφος Θέμος Αναστασιάδης.

Το «Πρώτο Θέμα» δίνει εκπτωτικά κουπόνια της Shell στους αναγνώστες της, με αποτέλεσμα να έχει υπερδιπλάσια κυκλοφορία από την εφημερίδα «Βήμα της Κυριακής» του κ. Ψυχάρη και από το «Έθνος της Κυριακής» του κ. Μπόμπολα. Οι δύο τελευταίοι, οι οποίοι σε αυτή τη φάση, εκτός από βασικοί μέτοχοι του MEGA, είναι και ισχυροί σύμμαχοι της κυβέρνησης Σαμαρά, αντεπιτίθενται με αποκαλυπτικά ρεπορτάζ για τον… σκοτεινό ρόλο των δύο μεγάλων διυλιστηρίων της χώρας. Στόχος τους είναι τα συμφέροντα του ομίλου Βαρδινογιάννη, ο οποίος θεωρείται ο ισχυρότερος υποστηρικτής της κυβέρνησης Σαμαρά και αποτελεί τον τρίτο βασικό μέτοχο του MEGA. Χαρακτηριστικά της μεθοδολογίας που ακολουθείται είναι τα πρωτοσέλιδα και τα ρεπορτάζ της εφημερίδας «Τα Νέα», ιδιοκτησίας Ψυχάρη.

Την Πέμπτη 13 Σεπτεμβρίου 2012 τα «Νέα» κυκλοφόρησαν με ένα ρεπορτάζ που είχε τον τίτλο «Ξεπαγώνει το πρόστιμο των 50 εκατομμυρίων». Ο συντάκτης σημείωνε μεταξύ των άλλων: «Τέσσερα και πλέον χρόνια έχουν περάσει από το Μάιο του 2008, όταν η Επιτροπή Ανταγωνισμού επέβαλε πρόστιμο συνολικού ποσού 50 εκατομμυρίων ευρώ στις εταιρείες Shell και BP, και ακόμα η υπόθεση σέρνεται στα δικαστήρια». Στόχος του κ. Ψυχάρη και των συνεργατών του είναι να επιβληθεί το πρόστιμο στην εταιρεία Shell, οι ελληνικές δραστηριότητες της οποίας ανήκουν πλέον στο συγκρότημα Βαρδινογιάννη. Την Παρασκευή 14 Σεπτεμβρίου 2012 τα «Νέα» δημοσίευσαν ένα άλλο «αποκαλυπτικό» ρεπορτάζ με τίτλο «Καύσιμα: Στα χαρτιά τα μέτρα για το λαθρεμπόριο» και την επισήμανση «Το θέμα της καθυστέρησης στην εφαρμογή του νόμου που ψηφίστηκε τον περασμένο Μάρτιο φέρνουν στη Βουλή με ερώτησή τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ».

Η διεύθυνση της εφημερίδας θεωρεί ότι η πάταξη του λαθρεμπορίου στα καύσιμα μπορεί να φέρει σε δύσκολη θέση αυτούς που στηρίζουν οικονομικά την εκδοτική προσπάθεια του Θέμου Αναστασιάδη και στέλνει το μήνυμα ότι μπορεί να απευθυνθεί και σε άλλους πολιτικούς χώρους για να ενισχύσει την επιχειρηματολογία της. Πιο τολμηρά ήταν τα «Νέα» της Δευτέρας 24 Σεπτεμβρίου 2012, με δεύτερο θέμα στην πρώτη σελίδα: «Καύσιμα: Ένα δισ. ευρώ το χρόνο μας παίρνει το καρτέλ. Έκθεση-βόμβα του γραφείου του ΔΝΤ στην Αθήνα». Και για όσους δεν πήραν το μήνυμα, ο υπότιτλος στο δισέλιδο ρεπορτάζ που ακολουθούσε αναφερόταν σε «έλλειψη ανταγωνισμού στη διύλιση πετρελαίου, που διαπιστώνεται σε έκθεση του ΔΝΤ και επιβαρύνει ετησίως με 1 δισ. ευρώ τους Έλληνες καταναλωτές». Ανάλογα ρεπορτάζ που στρέφονται κατά των «κακών» διυλιστηρίων, και φυσικά του ομίλου Βαρδινογιάννη, δημοσιεύονται και στην εφημερίδα «Το Έθνος» συμφερόντων Μπόμπολα, δεν έχουν όμως την επιθετικότητα των ρεπορτάζ της εφημερίδας «Τα Νέα», εφόσον ο ιδιοκτήτης τους κ. Ψυχάρης θεωρείται «μετρ» του είδους.

Μεγάλη ζημιά για την κυβέρνηση Η κυβέρνηση Σαμαρά βγαίνει ζημιωμένη από την αντιπαλότητα που αναπτύσσεται μεταξύ των «φίλων» της. Πρώτον, ενισχύεται, στην κοινή γνώμη, η άποψη ότι ο προϋπολογισμός των νοικοκυριών λεηλατείται από τα μεγάλα συμφέροντα, ιδιαίτερα στο χώρο των καυσίμων, που μπορεί να λειτουργούν υπό την πολιτική κάλυψη της κυβέρνησης. Δεύτερον, γίνεται αντιληπτό από ολοένα περισσότερους πολίτες το στημένο παιχνίδι της ενημέρωσης και τα ανταλλάγματα που προσφέρει η κυβερνητική ηγεσία στο παρασκήνιο. Τρίτον, μεγαλώνει η δυσκολία στο μοίρασμα των «ασημικών» του Δημοσίου με έναν τρόπο που θα ικανοποιεί τους βασικούς υποστηρικτές της κυβέρνησης και δεν θα προκαλέσει έριδες που μπορεί να εκθέσουν τον κ. Σαμαρά και τους συνεργάτες του.

Ισχυρός αντίπαλος Την κατάσταση περιπλέκει για την κυβέρνηση Σαμαρά και τους διαπλεκόμενους υποστηρικτές της η πολιτική, εκλογική ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος δεν συμμετέχει στο παραδοσιακό παιχνίδι που τόσο συνέβαλε στην υπερχρέωση και στη χρεοκοπία της Ελλάδας. Η «Αυγή» είναι γεμάτη ρεπορτάζ, αναλύσεις και σχόλια που αναδεικνύουν τις διαπλεκόμενες υποχρεώσεις της κυβέρνησης και την εκθέτουν στην αντίληψη αυτών που υφίστανται την ισοπεδωτική λιτότητα του νέου μνημονίου, εφόσον οι «θυσίες του λαού» μετατρέπονται σε «μπόνους» εκατοντάδων εκατομμυρίων ή και δισεκατομμυρίων ευρώ προς τους διαπλεκόμενους υποστηρικτές του κ. Σαμαρά, του κ. Βενιζέλου και του κ. Κουβέλη.

Ενδεικτικό το ρεπορτάζ για την ιδιωτικοποίηση του ΟΠΑΠ («Αυγή», Κυριακή 16 Σεπτεμβρίου 2012, με την υπογραφή του Σταύρου Καπάκου), στο οποίο επισημαίνονται μεταξύ των άλλων τα εξής: «Οι επιχειρηματικοί όμιλοι που δείχνουν ενδιαφέρον για τον ΟΠΑΠ με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, δηλαδή μέσω συνεργασιών ελληνικών ή και διεθνών, είναι: ο Σωκράτης Κόκκαλης, ο όμιλος Βαρδινογιάννη, με δεσπόζουσα θέση στα ΜΜΕ και στα πετρέλαια, ο ιδιοκτήτης του τηλεοπτικού σταθμού ALPHA Δημήτρης Κοντομηνάς, ο Σταύρος Ψυχάρης από τον ΔΟΛ, ο Δημήτρης Μελισσανίδης, ο πρώην ισχυρός άνδρας της WIND, ο Σωκράτης Κομηνάκης με τη MILOS Investments. Γνωρίζοντες τα πράγματα των αντικρουόμενων επιχειρηματικών συμφερόντων, απέδιδαν στη μάχη για την κατάκτηση της “μηχανής που κόβει χρήμα”, δηλαδή του ΟΠΑΠ, τα πρωτοσέλιδα δημοσιεύματα της “ναυαρχίδας” του ΔΟΛ, δηλαδή των “Νέων”, για το λαθρεμπόριο καυσίμων, φωτογραφίζοντας και τον όμιλο Βαρδινογιάννη».

Οι προσφορές για τον ΟΠΑΠ θα επισημοποιηθούν μέχρι τα τέλη του χρόνου, όμως το ρεπορτάζ της «Αυγής» αναδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης την υπόθεση των μαζικών ιδιωτικοποιήσεων. Είναι η πρώτη φορά που οι «βαρόνοι» των ΜΜΕ και της επιχειρηματικής ζωής αντιμετωπίζουν μία σοβαρή πολιτική πρόκληση. Μέχρι σήμερα η καταγγελία της «διαπλοκής» από κεντροδεξιές και κεντροαριστερές πολιτικές δυνάμεις γινόταν για λογαριασμό συγκεκριμένων συμφερόντων σε βάρος άλλων και έλειπε το πολιτικό πλαίσιο αντιμετώπισής τους. Στην αντίληψη του ΣΥΡΙΖΑ οι πρωταγωνιστές του ελληνικού καπιταλισμού είναι απόλυτα κρατικοδίαιτοι και γι’ αυτό δεν έχουν τίποτα να προσφέρουν στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Χαρακτηριστικό το σχόλιο του Γιώργου Ανανδρανιστάκη στην «Αυγή» (Πέμπτη 20 Σεπτεμβρίου 2012) με τίτλο: «Ιδιωτικοποιήστε το MEGA!».

Επισημαίνει μεταξύ των άλλων ο αρθρογράφος που κινείται με μαεστρία μεταξύ πολιτικής ανάλυσης και χιούμορ: «Είναι δημόσιοι υπάλληλοι οι μεγαλοδημοσιογράφοι των ιδιωτικών καναλιών; Αν δημόσιος υπάλληλος είναι αυτός που μισθοδοτείται από το Δημόσιο για να φέρει εις πέρας τις υποθέσεις του κράτους, τότε τα ιδιωτικά κανάλια είναι σφηκοφωλιές δημοσίων υπαλλήλων. Αν πλήρωναν τα 400 εκατομμύρια ευρώ που απαιτούνται για να πάρουν νόμιμες άδειες, αν δεν απολάμβαναν συνεχώς χαριστικές ρυθμίσεις των εκατομμυρίων που χρωστούν στις εφορίες και τα ταμεία, αν δεν έπαιρναν αφειδώς κρατική διαφήμιση εις βάρος άλλων ΜΜΕ, αν οι μεγαλοεργολάβοι τους δεν φούσκωναν τις τιμές των δημοσίων έργων και οι πετρελαιάδες τους τις τιμές των καυσίμων, αν οι εφοπλιστές τους δεν είχαν 58 φοροαπαλλαγές, αν δηλαδή τα κανάλια λειτουργούσαν σαν αυτοδύναμες ιδιωτικές επιχειρήσεις, τότε οι εκλεκτοί συνάδελφοι των πρωινών και των βραδινών εκπομπών θα πληρωνόντουσαν του Αγίου Αναπαραγωγικού Μυός ανήμερα.

Όσο για τις υποθέσεις του κράτους, ουδείς τις διεκπεραιώνει με τη ζέση που το κάνουν τα κανάλια και οι αστέρες τους. Διότι η μεγαλύτερη υπόθεση του κράτους είναι να κρατάει τους υπηκόους του σε ήπια καταστολή και εν προκειμένω η δράση των συναδέλφων είναι ισχυρότερη και από τη δράση του Lexotanil. Άσε που προσφάτως, στις 17 Ιουνίου, οι κρατικοδίαιτοι του δελτίου των 8 έσωσαν το κράτος, ενδεχομένως και το παρακράτος, από του χάρου τα δόντια, εμποδίζοντας την επέλαση των βαρβάρων. Είναι χρυσοπληρωμένοι οιονεί δημόσιοι υπάλληλοι, εργάζονται σε πολυεπιχορηγούμενους οιονεί δημόσιους οργανισμούς και κάθε βράδυ ζητούν, ως άτεγκτοι στρατοδίκες του Εμφυλίου, την απόλυση των δημόσιων υπαλλήλων και το κλείσιμο των δημόσιων οργανισμών».

Εκδοτική ρελάνς Ο «εμφύλιος» που έχει ξεσπάσει μεταξύ των «βαρόνων» των ΜΜΕ και των επιχειρήσεων υποχρεώνει σε μια πιο επιθετική δημοσιογραφία αυτούς που θέλουν να πρωταγωνιστήσουν στο παιχνίδι και σε αυτή τη φάση δεν έχουν τις ίδιες οικονομικές, επιχειρηματικές εφεδρείες. Η κυριακάτικη εφημερίδα «Real News» του Νίκου Χατζηνικολάου αύξησε την κυκλοφορία της με το εξαιρετικά ενδιαφέρον ρεπορτάζ για τις καταγγελίες ενός επιχειρηματία και ενός κτηματομεσίτη για εμπλοκή του Βαγγέλη Μεϊμαράκη, του Γιώργου Βουλγαράκη και του Μιχάλη Λιάπη σε υπόθεση διακίνησης «μαύρου» χρήματος ύψους… 10 δισ. ευρώ. Οι αριθμοί που αναφέρουν οι καταγγέλλοντες δεν έχουν καμία σχέση με την οικονομική πραγματικότητα, και όσοι γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα θεωρούν αδιανόητο να έχει χρησιμοποιήσει ο Μιχάλης Λιάπης, ακόμη και σε περίπτωση που έχει πλουτίσει με παράνομα μέσα, το ίδιο «πλυντήριο» με στελέχη όπως ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης και ο Γιώργος Βουλγαράκης, με τα οποία τον συνδέει σχέση αμοιβαίας πολιτικής καχυποψίας.

Η καταγγελία όμως είναι επίσημη, εφόσον έχει γίνει στις αρμόδιες αρχές, εξαιρετικά εντυπωσιακή και με υπογραφές. Η κοινή γνώμη, από την πλευρά της, είναι έτοιμη να δεχτεί ότι όσοι έχουν πρωταγωνιστήσει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στην κούρσα υπερχρέωσης και στη συνέχεια χρεοκοπίας του ελληνικού Δημοσίου έχουν αντλήσει παράνομα οικονομικά οφέλη από αυτή την διαδικασία. Πλήττεται έτσι η ήδη περιορισμένη αξιοπιστία της πολιτικής τάξης και δυσχεραίνονται οι χειρισμοί του κ. Σαμαρά και των συνεργατών του, οι οποίοι σε αυτή τη φάση επιδιώκουν την επικοινωνιακή «αρμονία» για να μοιράσουν με το μικρότερο δυνατό πολιτικό και εκλογικό κόστος τις θυσίες στον ελληνικό λαό και τα δισ. ευρώ στους «βαρόνους» των ΜΜΕ και της «ιδιωτικής» πρωτοβουλίας.

του Γ. Κύρτσου. Aναδημοσίευση www.citypress.gr