Εδώ πολυτεχνείο

  

Η λαϊκή  εξέγερση του Πολυτεχνείου αποτέλεσε το πιο λαμπρό ορόσημο στην σύγχρονη ιστορία της ελληνικής κοινωνίας, αφού φανέρωσε την δύναμη που είναι ικανοί να επιδείξουν οι εργαζόμενοι και η νεολαία όταν αγωνίζονται με αυταπάρνηση ενάντια στην καταπίεση. Ήταν ένα ηχηρό ράπισμα στην Χούντα των συνταγματαρχών και στους προστάτες της, δεν ήταν όμως καθόλου ένας «κεραυνός εν αιθρία».

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΗΡΩΙΣΜΟΥ

Ήδη από το Φλεβάρη του 73’ η κατάληψη της Νομικής σχολής είχε δείξει πως η κοινωνία έφτανε με γοργά βήματα στο σημείο της έκρηξης. Το αστυνομικό κράτος με τη στέρηση των πολιτικών και συνδικαλιστικών ελευθεριών, τις διώξεις, τις παρακολουθήσεις, τα βασανιστήρια και τις εξορίες, είχε συμπιέσει στον απόλυτο βαθμό το ελατήριο της λαϊκής αντοχής.

Η διαρκής επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου της εργατικής τάξης στο κατώφλι της διεθνούς οικονομικής κρίσης, ήδη είχε οδηγήσει στο ξέσπασμα απεργιών, με σημαντικότερη αυτή στον ΗΛΠΑΠ και διαρκώς τροφοδοτούσε την αγανάκτηση που αισθάνονταν ιδιαίτερα οι νέοι από τη δράση της συμμορίας των καραβανάδων έμμισθων σωτήρων του καπιταλισμού. Άλλωστε ιστορικά η νεολαία με τον  αυθορμητισμό και τον ενθουσιασμό της πάντα αποτελούσε το βαρόμετρο και την πρωτοπορία στη διαδικασία των κοινωνικών αλλαγών.

Στις 14 Νοέμβρη εκατοντάδες νέοι κατέλαβαν το Πολυτεχνείο με αρχικό αίτημα την κατάργηση των εκπαιδευτικών μέτρων της «μετριοπαθούς» χουντικής κυβέρνησης Μαρκεζίνη, που επιχειρούσε να ελέγξει ακόμα πιο ασφυκτικά τη φοιτητική ζωή, αναβάλλοντας τις εκλογές στις σχολές και διορίζοντας η ίδια την ηγεσία των Διοικητικών Συμβουλίων. Γρήγορα ο αγώνας εξέφρασε το σύνολο της αναπτυσσόμενης ριζοσπαστικής κοινωνικής διάθεσης και έδωσε διέξοδο στα γενικευμένα αντιχουντικά και αντιιμπεριαλιστικά αισθήματα των μαζών, λαμβάνοντας χαρακτήρα πολιτικό και κοινωνικό.

Τα κεντρικά συνθήματα της εξέγερσης «Κάτω η Χούντα», «Έξω το ΝΑΤΟ», «Γενική Απεργία», «Ενότητα φοιτητών – εργατών» μεταφέρονταν σε κάθε γωνιά της Αθήνας με προκηρύξεις, αφίσες, αλλά  κυρίως από τον ραδιοσταθμό – σύμβολο που εγκατέστησαν στο Πολυτεχνείο οι φοιτητές. Στο χώρο του Πολυτεχνείου έγιναν κοινές συνελεύσεις φοιτητών – εργατών και αναπτύχθηκαν θαυμαστά δείγματα άμεσης δημοκρατίας και αυτό-οργάνωσης. 

Η είσοδος των τανκς στο Πολυτεχνείο τις πρώτες πρωινές ώρες της 17ης Νοέμβρη και τα αδιάκριτα πυρά των ελεύθερων σκοπευτών – ψυχρών δολοφόνων του αστυνομικού κράτους που τις επόμενες ώρες εξόντωσαν δεκάδες ανθρώπους, χωρίς να εξαιρούν ακόμα και τραυματίες που μεταφέρονταν στα νοσοκομεία ή και αθώα βρέφη, μετέτρεψαν τον αγώνα σε ηρωική θυσία, φανερώνοντας παράλληλα την αδυναμία των στρατοκρατών και των πατρώνων τους να διατηρήσουν με ειρηνικά μέσα στη ζωή το αντιδραστικό καθεστώς τους και να συγκαλύψουν την  απάνθρωπη φύση του.

Για την αιματηρή καταστολή της εξέγερσης όμως, δεν είναι καθόλου άμοιρες των ευθυνών τους οι ηγεσίες της Αριστεράς εκείνης της περιόδου. Φοβούμενες για την τύχη της συμφωνίας που είχαν συνάψει με τους αστούς πολιτικούς για «ομαλή δημοκρατική μετεξέλιξη του καθεστώτος», αρχικά σάστισαν ή και αντέδρασαν αφοριστικά μπροστά στον ενθουσιασμό και τη μαχητικότητα της νεολαίας και αργότερα  αναγκάστηκαν να στηρίξουν την εξέγερση, χωρίς όμως να της παράσχουν ως όφειλαν σχέδιο, πρόγραμμα και συντονισμό με στόχο την επέκτασή της σε όλα τα τμήματα της εργατικής τάξης και σε άλλες μεγάλες πόλεις. Με αυτή την στάση, έδωσαν χρόνο και χώρο στην δικτατορία  για την εκδήλωση της καταστολής.

Πηγή: http://www.marxismos.com

Φωτογραφίες: http://athens.indymedia.org

Ψήφισες Μπουτάρη και γουστάρεις;

Πέρα από κάθε προγνωστικό αλλά και πέρα από τη καθιστική τάξη πραγμάτων που υπάρχει μπολιασμένη τόσα χρόνια στη ζωή της Θεσσαλονίκης έγινε η ολική επαναφορά. Ο ασθενής άρχισε να επικοινωνεί ξανά με το περιβάλλον χωρίς μηχανική υποστήριξη. Μπουτάρης κύριοι. Ξαφνικά η Αριστοτέλους γέμισε ανθρώπους που αν και συνεχίζουν να περπατάνε το ίδιο χαλαρά, είναι ευδιάκριτο το αίσθημα περηφάνιας που έχουν. Έσκασαν - επιτέλους - χαμόγελα στο βαρδάρη. Ψήφισες Μπουτάρη και γουστάρεις καρντάση.

Προσοχή! Δεν είναι νίκη κανενός ΠαΣοΚ, αν έτσι βολεύει κάποιους να πιστεύουν. Η νίκη του κ Μπουτάρη, όπως και η αντίστοιχη του κ Καμίνη στο Δήμο Αθηναίων, δεν καπελώνεται από κανένα πράσινο ή κίτρινο καπέλο. Είναι η νίκη των πολιτών. Είναι η αντίδραση αυτών που δεν άντεχαν άλλο να χλευάζονται, να λοιδορούνται και ταυτόχρονα να βρίσκονται στο περιθώριο από ένα βαθύτατα αλαζονικό και συντηρητικό περιβάλλον.

Από το "όσο είμαι εγώ ιεράρχης ο Μπουτάρης δε θα δει ποτέ δημαρχία" του κοσμικού κ Άνθιμου και το "αν δε γουστάρει η κυρία να αλλάξει πόλη" του κ Κακλαμάνη στη μεγάλη ανατροπή. Οι πολίτες έβαλαν ένα τέλος στην αλαζονεία, έβαλαν ένα τέλος στον αυταρχισμό. Απαίτησαν σεβασμό και ευγένεια. Δεν άλλαξαν πόλη, άλλαξαν δήμαρχο.

"Δεν θα έπινα καφέ με το κ Άνθιμο, δεν θα τον έκανα παρέα, αλλά όταν θα τον συναντήσω θα του πω:“Σεβασμιότατε, τι κάνεις; Μπαίνουν κάποια λεφτά στο παγκάρι της Εκκλησίας, πού πάνε αυτά τα λεφτά;” δήλωσε ο κ Μπουτάρης με την επανεκλογή του. "Από που πήγαζε όλη αυτή η αλαζονεία κύριοι;" θα ρώταγα εγώ .. Σιωπή

Anageos

17 Νοε 1973

«…Με πάνω ως κάτω απλωμένη τη σημαία, οι νέοι που τους έλεγαν αλήτες. Τέτοιας λογής αποκοτιές, ωστόσο μαθαίνοντας οι άλλοι σφόδρα ταράχτηκαν και φορές τρεις με το μάτι ξαναμετρώντας το έχει τους, λάβανε την απόφαση να βγουν έξω σε δρόμους και σε πλατείες με το μόνο πράγμα που τους είχε απομείνει : Μια πήχη φωτιά κάτω από τα σίδερα με τις μαύρες κάνες και τα δόντια του ήλιου. Και χτυπούσαν όπου να ‘ναι, σφαλώντας τα βλέφαρα με απόγνωση…Και θερίσανε πλήθος τα θηρία και άλλους εμάζεψαν…» 

Οδυσσέα Ελύτη «Άξιον Εστί»

Στην υγειά σας

Δάκρυσε η Ελλάδα με το δράμα Βαρβιτσιώτη

Διαβάζω στη "Παραπολιτική" για το δράμα του υιού Βαρβιτσίωτη και πραγματικά βουρκώνω από την αποτρόπαια στάση των πολιτών της Γλυφάδας. 

Πενήντα δύο (ούτε καν πενήντα τρεις) αχάριστοι πολίτες της Γλυφάδας στέρησαν τη δημαρχία από τον χαρισματικό Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, το καμάρι του πολιτικού μας συστήματος.

Ο λαός της Γλυφάδας προφανώς δεν είχε τη πολιτική .. ορατότητα να διακρίνει το όραμα του χαρισματικού "βαρώνου" Βαρβιτσίωτη. Μη στεναχωριέσαι Μιλτιάδη. Αχάριστος λαός. Τι να πει και ο κ Γκιουλέκας που είχε πάρει προκαταβολικά το χρίσμα από τον κοσμικό κ Άνθιμο και έμεινε με το .. λόγο στο χέρι. 

Anageos

Φεύγει νύχτα ο Νικ-ΗΤΤΑΣ (;)

Τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα στο Δήμο Αθηναίων δείχνουν ότι οι δημότες αποφάσισαν τελικά ότι δεν θέλουν να αλλάξουν πόλη. Αποφάσισαν ότι αλλάζουν δήμαρχο ..

Εφόσον τελικά ο κ Καμίνης κερδίσει τις εκλογές θα έχει καταφέρει κάτι που μέχρι πριν από λίγο καιρό έμοιαζε απίθανο. 

Η αλήθεια είναι ότι τη προηγούμενη  εβδομάδα υπήρξε μεγάλη κινητοποίηση και συνεννόηση μεγάλης μερίδας προοδευτικών δυνάμεων προκειμένου να καταψηφιστεί ο χειρότερος δήμαρχος που πέρασε ποτέ από την  πόλη των Αθηνών. Οι πολίτες της Αθήνας θα ψήφιζαν μέχρι και τον πρώτο σε σταυρούς - με το συνδυασμό του κ Κακλαμάνη - δημοτικό σύμβουλο της πόλης .. κ Ψινάκη προκειμένου να φύγει από τη πόλη ο Ομέρ Πριόνι. 

Υγ - Νικ-Ήττα μη ξεχάσεις να δώσεις τους χαιρετισμούς μου στο Κώστα (φώτο). 

Anageos

Όχι άλλο κακλαμάνη

Πείνα Λόγκα: Το νησί

Η "φλόγα" άναψε από την πλατεία Κοτζιά!

Η ιδέα ήταν του Τάσου. Πριν δέκα ημέρες. Να κατεβούμε με κεριά στην πλατεία Κοτζιά. Μια μέρα πριν τις εκλογές. Για να στείλουμε το δικό μας μήνυμα σε όποιον είναι Δήμαρχος της πόλης από την 1η Ιανουαρίου. Φως εκεί που συνηθίσαμε το σκοτάδι. Μετά, μια Τρίτη σε ένα βουλγάρικο μπιστρό κοντά στην Αγίου Κωνσταντίνου η Αμαλία έριξε την ιδέα για μια «παρέλαση» στους δρόμους και στις πλατείες που φοβόμαστε να περπατήσουμε. 

Μέχρι την Πέμπτη είμασταν έτοιμοι. Η Βανέσσα θα έφερνε τους φίλους της, καλλιτέχνες του δρόμου, Έλληνες και ξένους, ο Αλέξανδρος το σαξόφωνό του, η Αμαλία θα νοίκιαζε ένα ταμπούρλο, κάποιοι περισσευούμενα κρασία από το σπίτι, ο Τάσος χιλιάδες ρεσώ.

Το ραντεβού είχε οριστεί για τις 9 το βράδυ. Αλλά ήδη από τις 8, μια ώρα νωρίτερα, ο κόσμος είχε αρχίσει να μαζεύεται και να ανάβει τα κεράκια. Όλα γινόντουσαν ήρεμα, σχεδόν σιωπηλά, ο κόσμος ψιθύριζε, κανείς δεν ήθελε να καταστρέψει αυτό το παράδοξα κατανυκτικό κλίμα. Την ώρα που υποτίθεται θα αρχίζαμε να στήνουμε τα ρεσώ μας, η πλατεία είχε στρωθεί από ένα υπέροχο φωτεινό χαλί. 

Όλο και περισσότεροι φίλοι έφταναν με τα κεράκια τους, πολλές εκατοντάδες πια μοιραζόμασταν μια κοινή πίστη. Δεν χρειαζόταν να κάνεις τίποτα. Η εικόνα... έμπαινε μέσα σου και σε καθήλωνε. Στην καρδιά της συκοφαντημένης μας πόλης με το τίποτα κάναμε την πιο ισχυρή δήλωση. Θα είμαστε εδώ γιατί αγαπάμε αυτήν την πόλη και δεν σκοπεύουμε να πάμε πουθενά!

Όσο περνούσε η ώρα, οι πρώτες μουσικές άρχισαν να ζεσταίνουν ακόμα περισσότερο την ατμόσφαιρα. Και τελικά, έδωσαν το σύνθημα για την έναρξη της «παρέλασης». Μπροστά τα όργανα. Αθηνάς, Σοφοκλέους και ντουγρού για την πλατεία Θεάτρου. 

Στη Γερανίου οι μετανάστες βγαίνουν στα μπαλκόνια, έκπληκτοι στην αρχή, μετά χαμόγελα, τα πιο ωραία τους χαμόγελα, φωνές, συμμετοχή με τον δικό τους τρόπο στην γιορτή μας που είναι και δική τους γιορτή. Από την Πειραιώς κόβουμε μέσω της Μενάνδρου για την Αγίου Κωνσταντίνου. 

Έξω από το Εθνικό Θέατρο οι θεατές της παράστασης που περιμένουν για να μπουν στο κτίριο ρωτάνε ποιοι είμαστε. Μια κυρία φωνάζει «Μπράβο ρε παιδιά!». Στη συνέχεια οδός Μάρνη και στάση στην πλατεία Βάθη όπου στήνεται κανονικό πανηγύρι. Τρελός χορός στο κέντρο της πλατείας και μετά Ομόνοια. Δεύτερος χαμός, το γλέντι δεν αφήνει κανένα ασυγκίνητο. Στον δρόμο για την επιστροφή προσπαθούμε να καταλάβουμε τι έγινε. 

Πριν ένα λεπτό χορεύαμε πάνω στην Ομόνοια. Στην πλατεία Κοτζιά το θέαμα εξακολουθεί να είναι υποβλητικό. Αρχίσουμε και μαζεύουμε, συνεννοούμαστε με τους ανθρώπους της Καθαριότητας του Δήμου, αυτοί θα κάνουν την πιο σκληρή δουλειά, να σαρώσουν τα χυμένα κεριά από τις πλάκες. Όταν και το τελευταίο κερί θα σβήσει, ο καθένας θα πάρει το δρόμο του. Με την κρυφή υπόσχεση ότι θα επιστρέψουμε στους ίδιους δρόμους γιατί κατά βάθος ξέρουμε πως κερδίζουμε κάτι που πιστέψαμε ότι είχε χαθεί. Στα επόμενα, λοιπόν!

Αναδημοσίευση από το http://epilektika.blogspot.com 
(http://www.atenistas.gr/?p=1440. Φωτογραφίες: Κ. Φλαμιάτος)

η παρέα του βαρδάρη

Τελικά τι συμβαίνει στη Θεσσαλονίκη; Αν ισχύει ότι οι παρέες γράφουν την ιστορία, τότε η "παρέα" του βορρά γράφει τη πιο μαύρη σελίδα στην ιστορία της πόλης. Ρασοφόροι προπαγανδίζουν την υποστήριξη τους υπέρ συγκεκριμένων υποψηφίων, καθυβρίζοντας, απειλώντας δημόσια και αφήνοντας ανυπόστατα υπονοούμενα εις βάρος όποιου δε είναι αρεστός στη "παρέα".

Προβοκατόρικες ατάκες όπως αυτή του κοσμικού κ Άνθιμου ότι "ο κ. Μπουτάρης έχει μία αντίληψη για τα Σκόπια, την οποία εσείς οι δημοσιογράφοι τη γνωρίζετε. Δεν ξέρω αν αυτό συνεπάγεται ή συνδέεται με το ότι στα Σκόπια σε πάρα πολλές βιτρίνες έχουν κρασιά της οικογενείας Μπουτάρη. Το βλέπω πάρα πολύ φθηνό, για να συνδέεται, αλλά εν πάση περιπτώσει λειτουργεί με έναν άλλο τρόπο που προκαλεί". Γκεμπελίστικες μέθοδοι σπίλωσης συνειδήσεων. Τους ακούς να μιλάνε και διακρίνεις εύκολα την αλαζονεία τους. Δε συζητούν με πολιτικούς όρους, προκαλούν συνεχώς με τη στάση τους το συνομιλητή τους και τη κοινωνία. 

Συνεχής στοχοποίηση αντιπάλων, λαϊκισμός, ύβρεις, αποπροσανατολισμός προβοκάτσια. Αντί να απολογούνται για τα έργα και τις ημέρες τους, αντί να δίνουν λόγο για τα κακώς κείμενα της πόλης, ζητάνε και τα ρέστα. Επικαλούνται συνεχώς σενάρια συνωμοσίας κατά της Ελλάδας, κινδυνολογώντας και βρίσκοντας εχθρούς παντού, επιβιώνουν πολιτικά κατηγορώντας όποιον τολμά να έχει διαφορετική άποψη ως εθνικό μειοδότη.

Η «Δεξιά του Κυρίου» με τη «Δεξιά εκκλησία του Κυρίου» είχαν ανέκαθεν και στο παρελθόν και τώρα στενότατες σχέσεις, ειδικά όμως στη περίπτωση της Θεσσαλονίκης το αστείο έχει παρατραβήξει. Ψηφοδέλτια μοιράζονται στις εκκλησίες, φασιστική προπαγάνδα συνοδεύουν τις κυριακάτικες λειτουργίες, ενώ η παρέα του βαρδάρη έχει ως στόχο να θέσει τη καθαρότητα του έθνος υπεράνω κάθε άλλης αξίας και να δημιουργήσει μια εθνική κοινότητα. Η παρέα του βαρδάρη συνεχίζει να ψαρεύει σε θολά νερά.

Anageos

"Δεν αλλάζουμε πόλη, αλλάζουμε δήμαρχο"

«Δεν αλλάζουμε πόλη, αλλάζουμε δήμαρχο» - με αυτό το μήνυμα πολίτες προερχόμενοι από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, εξέφρασαν στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, την αντίθεσή τους στην επανεκλογή του Νικήτα Κακλαμάνη στο δήμο Αθηναίων.

"Eξήντα έξι χρόνια χρονια μετά την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων από την Αθήνα, οι νεοναζί μπήκαν στο Δήμο Αθηναίων, είπε στην εισαγωγή του ο Στέλιος Κούλογλου. Το γεγονός συμβολίζει την κατάρρευση της πόλης, Ποτέ άλλοτε η Αθήνα δεν ήταν τόσο βρώμικη,μίζερη, απολίτιστη. Δεν έχει σημασία πού ανήκουμε πολιτικά -είπε- αλλά αν επανεκλεγεί τότε η πόλη θα γίνει αβίωτη".

Διαβάστε περισσότερα στο tvxs.gr 

GAP: master chef

Πέρασε ένας χρόνος που το εστιατόριο του GAP ”ΔΝΤ με Ονομασία Προελεύσεως” μας άνοιξε για πρώτη φορά την πόρτα του στο μέγαρο Μαξίμου. Το υπέροχο νεοκλασικό, που στεγάζει το εστιατόριο, κάνει τη διαφορά. Μας υποδέχεται ένας κήπος χάρμα οφθαλμών, καταστόλιστος και μαγευτικός, με την κυρία Μαργαρίτα να μας περιμένει για να μας οδηγήσει στο τραπέζι μας.

Στην κουζίνα ο master chef GAP. Στη σάλα επικεφαλής maitre-sommelier είναι ο Θόδωρος Πάγκαλος. Αρχίστε το ταξίδι των γεύσεων με ”Περικοπή επιδομάτων”, σερβίρεται με μαχαίρι στους μισθούς, καραμελωμένα φρέσκα κρεμμυδάκια και ελαιόλαδο siemens, αρωματισμένο με φυλλαράκια μαϊντανού-πεταλωτή αλλά και ”Σαλάτα Νέων Φόρων με περαίωση”, ψιλοκομμένα με σγουρό, λάχανο και σέλερι μαζί με καμίνη και φρέσκα αρωματικά περιχυμένο με σάλτσα λεμονιού. 

Συνεχίστε με ”Επιδόματα Φρέσκιας Σαρδέλας στο 13ο μισθό”, φρέσκα ξεκοκαλισμένα επιδόματα Χριστουγέννων και Πάσχα στη σχάρα με ψητή περικοπή επιδόματος καλοκαιριού και σάλτσα κάπαρης με μαϊντανό. ”Κεφτεδάκια Όλι Ρεν”, αφράτα κεφτεδάκια από γαλοπούλα τρόικας ζυμωμένα με εστραγκόν και ανεργία, σερβιρισμένα με σάλτσα γιαουρτιού και αρωματισμένη με καρατζαφέρη.

Τελειώστε με… ”Σοκολατένιο Γλυκό Απολύσεων στις ΔΕΚΟ”, ζεστό σοκολατένιο γλυκό φτιαγμένο από κουβερτούρα πουλημένων συνδικαλιστών, συνοδεύεται με παγωτό εξαφανισμένων κουκουλοφόρων με πλούσια κρέμα ΔΟΛ από ανθότυρο και μαριναρισμένες σταφίδες από το μποστάνι του Πρετεντέρη.

Για κρατήσεις και τιμές επικοινωνήστε στο http://www.opengov.gr/

Anageos

Ομέρ Πριόνι ο αλαζόνας

Μια απίστευτη συνέντευξη του Κακλαμάνη δημοσιεύτηκε στο γυναικείο περιοδικό "WE" της Ελευθεροτυπίας στο τεύχος του Οκτωβρίου. Σε αυτή ο Κακλαμάνης ξεδιπλώνει όλο το μέγεθος της αλαζονείας του δίνοντας μια σειρά από προκλητικές υπεροπτικές. απαντήσεις. Δεν υπάρχει κατάλληλος σχολιασμός πέραν του ότι ο κ. Κακλαμάνης πιο πιθανό να μένει στην αμερικάνικη Athens της πολιτείας της Georgia, παρά στην Αθήνα της Ελλάδας

Διαβάστε χαρακτηριστικά μερικά αποσπάσματα:

Οι πολίτες σάς αποκαλούν Ομέρ Πριόνη και Ψαλιδοχέρη επειδή κόβετε τα δέντρα και γεμίζετε τον τόπο τσιμέντo.

"Κοιτάξτε, δεν με ενδιαφέρει τι λέει μια μικρή ομάδα που τους έχω ονοματίσει κατ' επάγγελμα δημοκράτες, κατ' επάγγελμα οικολόγους και κυρίως κατ' επάγγελμα μίζερους. Αυτοί οι κύριοι θα είναι όλοι υποψήφιοι. Ας δούμε, λοιπόν, ποιους θα επιβραβεύσει ο αθηναϊκός λαός. Αυτούς ή εμένα".

Ο Αβραμόπουλος έμεινε στην ιστορία ως ο Δήμαρχος με τα κάγκελα και τα συντριβάνια. Εσείς πως πιστεύετε ότι θα καταγραφείτε στη συνείδηση των πολιτών;

"Ως ο δήμαρχος που έφερε το περισσότερο πράσινο στην πόλη, αγόρασε και ενέταξε στη δημοτική περιουσία 132 στρέμματα ελεύθερων χώρων κι έφτιαξε 17 νέα πάρκα".

Εσείς δεν έχετε ιδεολογικό πρόβλημα με το γεγονός ότι σας στηρίζει η άκρα Δεξιά;

"Δεν είναι άκρα Δεξιά ο κύριος Καρατζαφέρης. Η άκρα Δεξιά θα κατεβεί με δικούς της σχηματισμούς, όπως καλά γνωρίζετε".

Ο κόσμος καιγόταν κι εσείς στέλνατε τα ΜΑΤ να φυλάξουν το (ψεύτικο, στο κάτω κάτω) δέντρο, ενώ αργότερα κόψατε τα αληθινά. Είχατε πάθει εμμονή, ειπώθηκε τότε, μην και δεν πραγματοποιηθεί η φιέστα των Χριστουγέννων.

"Δεν με ενδιαφέρει τι λένε. Με ενδιαφέρει ότι η πλατεία Συντάγματος γέμισε από αθηναίους πολίτες. Οι άλλοι που λέγανε τα άλλα, κρύφτηκαν".

Έρχονται

Το εκλογικό μήνυμα

Προσοχή! ΔΕΝ ακολουθεί πολιτική διαφήμιση

το αυγό του φιδιού στον άγιο παντελεήμονα

Δε πρόλαβαν να ανακοινωθούν τα αποτελέσματα των περιφερειακών και δημοτικών εκλογών και χάσαμε το μέτρημα των .. νικητών στα τηλεοπτικά παράθυρα. Είναι αλήθεια πως με τα ποσοστά της αποχής να πλησιάζουν το 50% ήταν δύσκολο για τα ΜΜΕ να έχουν στα πάνελ τους εκπρόσωπο του πραγματικού νικητή των εκλογών, της αποχής. Αν κανείς συνυπολογίσει σε αυτό, το ποσοστό των λευκών και άκυρων ψηφοδελτίων που πλησίασε το 10% τότε είναι εύκολο να καταλάβει κανείς πως οι εκλογές έγιναν μεταξύ συγγενών και φίλων. Ίσως για αυτό ο Ομέρ Πριόνι (κατά κόσμον Νικήτας Κακλαμάνης) έλεγε στη προεκλογική του ομιλία πως "πολλούς από εσάς σας ξέρω με το όνομα σας".

Το πραγματικό μήνυμα των εκλογών ήταν τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής στο εκλογικό διαμέρισμα του Αγίου Παντελεήμονα. Το 20% που έλαβε η Χρυσή Αυγή στη περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα δε αφήνει περιθώρια για περίεργες και πονηρές ερμηνείες. Δύσκολα μπορεί κανείς να πιστέψει πως η περιοχή έγινε ξαφνικά προπύργιο ακροδεξιών και φασιστικών αντιλήψεων. Κάνει λάθος όποιος ερμηνεύσει την απόγνωση των κατοίκων μπροστά στην εσκεμμένη(;) αδιαφορία του κράτους, μπροστά στο μεγάλο πρόβλημα που λέγεται "μεταναστευτικό", ως στροφή δεξιότερα της δεξιάς.

Δε δικαιολογώ με τίποτα αυτόν που ψηφίζει πίσσα και πούπουλα, όπως και δε δικαιολογώ τη νοοτροπία του "μαζί τα φάγαμε", ωστόσο το μήνυμα που δόθηκε στον Άγιο Παντελεήμονα είναι σίγουρο ότι αδικεί τόσο τους κατοίκους όσο και τους ίδιους τους μετανάστες. Και οι δύο πλευρές έχουν εγκλωβιστεί σε ένα πρόβλημα χωρίς ευδιάκριτη λύση. Μια καθημερινότητα γεμάτη προκλήσεις, φόβο και επιφυλακτικότητα εκατέρωθεν.

Αν αύριο έφευγαν οι μετανάστες τότε αυτομάτως δεκάδες σπίτια θα έμεναν άδεια. Αν αύριο έφευγαν οι "ξένοι" δεκάδες μαγαζιά θα "αναγκαζόντουσαν" να πληρώσουν ασφαλιστικές εισφορές στον Έλληνα υπάλληλο και να σεβαστούν το 8ωρό του. Αν αύριο έφευγαν οι "μαύροι" τότε πολλοί Έλληνες θα έχαναν το άλλοθι του κακού ξένου, θα άφηναν το καφενείο και θα αναγκαζόντουσαν να πάνε να δουλέψουν. Αν από χθες είχαν φύγει οι "αλλόθρησκοι" δε θα είχαν μαζευτεί από τα χωράφια οι ελιές, τα πορτοκάλια και οι πατάτες. Αν μας είχαν αφήσει χρόνια οι "βάρβαροι" τότε ο Σημίτης δε θα παραδεχόταν πως η Ελλάδα μπήκε στο Ευρώ με τη βοήθεια των οικονομικών μεταναστών.

Anageos

ρεκόρ αποχής δείχνουν τα πρώτα αποτελέσματα

Αυξημένη εκτιμάται ότι θα είναι, με βάση τα έως τώρα δεδομένα, η αποχή από τη σημερινή εκλογική αναμέτρηση, χωρίς, ωστόσο να αγγίξει τα ποσοστά των ευρωεκλογών του 2009, που έφθασε το 47,37%. Το ποσοστό της αποχής, που μπορεί να υπερβεί ακόμη και το 40%, θα είναι πολύ μεγαλύτερο συγκριτικά με τις δημοτικές εκλογές του 2006 (27,63 την πρώτη Κυριακή), τις εθνικές εκλογές του 2007 (25,85%) και τις εθνικές εκλογές του 2009 (29,08%).

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr

Εμένα ή το χάος

για να είσαι εσύ χοντρός

Το εν λόγω video των ΑΜΑΝ με τίτλο "για να είσαι εσύ χοντρός" μου το θύμισε μια ανάρτηση στο πάντα πολιτικά εύστοχο blog les-malakies.blogspot.com Πάντα επίκαιρο, ιδιαίτερα σε εκλογικές αναμετρήσεις. Όπως πολύ σωστά και ξεκάθαρα σημειώνει ο blogger "υπεύθυνα και πατριωτικά, τους απονέμουμε ΤΟ ΜΠΟΥΛΟ και μια πλακέτα με χαραγμένη την τιμητική επιγραφή "άι στο διάολο ρε!". Μη μασάς, κόψε τους επιτέλους το βήχα. Αυτή είναι η δική σου μέρα. 

Anageos

καραμανλής: ο σταυρός του μαρτυρίου του!

«Γιατί δεν μιλάει ο Καραμανλής;» ρωτούν πολλοί από την επομένη κιόλας των εκλογών του 2009. «Να μιλήσει ο Καραμανλής» ζήτησε εμμέσως πλην σαφώς μέχρι και ο Αντώνης Σαμαράς. Η άρνηση του πρώην Πρωθυπουργού να προβεί σε δημόσιες αναφορές για τα πεπραγμένα των κυβερνήσεων του, η να απαντήσει σε ότι του καταλογίζουν, τείνει να εξελιχθεί σε εθνικό μυστήριο. Υπήρξε κυρίαρχος πολιτικός για πολλά χρόνια, πήρε δυο φορές τη λαϊκή εντολή, είναι εν ενεργεία βουλευτής. Γιατί δεν μιλάει; Ας δούμε τις ενδεχόμενες απαντήσεις, από γωνίες διαφορετικές από εκείνες που προτιμά η τρέχουσα πολιτικολογία.

Πρώτον δεν μιλάει γιατί δεν έχει να προσθέσει κάτι σε όσα ξέρουμε μέχρι τώρα. Δεύτερο, κρίνει πως πρέπει να μιλήσει σε στιγμή που θα έχει ακροατήριο και σήμερα δεν έχει. Τρίτο, εκτιμάει ότι αν μιλήσει θα υπάρξουν συνέπειες που θα βλάψουν τη χώρα. Τέταρτο πιστεύει ότι ο χρόνος θα είναι τελικά με το μέρος του. Υπάρχουν ίσως μια δυο ακόμη ερμηνείες που αφορούν τα εσωτερικά της ΝΔ, τις σχέσεις του με πρόσωπα, ή ακόμη και τον «διεθνή παράγοντα». Διαλέγετε και παίρνετε.

Υπάρχει όμως ένα στοιχείο που δεν πρέπει να παραβλέψουμε: ο Καραμανλής μίλησε ήδη. Πότε; Όταν αποφάσισε να προσφύγει σε πρόωρες εκλογές, τις οποίες δεν είχε καμιά αμφιβολία ότι θα χάσει. Πρακτικά ο πρώην πρωθυπουργός έκανε αυτό που κάνει και ο σημερινός. Όταν βρέθηκε μπροστά στην ανάγκη να πάρει επώδυνες αποφάσεις, για να αντιμετωπίσει αντικειμενικά προβλήματα και λάθη των δικών του κυβερνήσεων, ζήτησε ειδική εντολή και καλά έκανε. Στις εκλογές του 2009 προσήλθε με το ντεζαβαντάζ της υπόσχεσης δακρύων για την επομένη μέρα. Σ αυτό περιέχονταν και η ομολογία της δημοσιονομικής αποτυχίας. Αλλά ήταν μια έντιμη εκκαθάριση των σχέσεων του με το εκλογικό σώμα. Μίλησε, όπως πρέπει να μιλάει για τη θητεία του ένας πρωθυπουργός. Και οι πολίτες αποφάσισαν, όπως αποφάσισαν. Το παιχνίδι τέλειωσε εκεί.

Τι να πει λοιπόν σήμερα ο πρώην Πρωθυπουργός; Ότι κακώς αποφάσισαν έτσι; Δεν είναι δική του υπόθεση- είναι των ιδίων των πολιτών και θα δούμε πως θα την διαχωρίσουν μπροστά την κάλπη- και μελλοντικά της Ιστορίας. Να εξηγήσει γιατί πήρε αυτές και όχι άλλες αποφάσεις; Τι νόημα θα είχε; Η ιστορία δεν γράφεται με τα εναλλακτικά ενδεχόμενα. Να κατηγορεί και να απαντά σε κατηγορίες; Αυτό δεν θα ήταν και πολύ κολακευτικό για τον ίδιο. Σε τελευταία ανάλυση για λάθη πολιτικής επικρίνεται - όχι για το ήθος και την προσωπική του ακεραιότητα. Και αυτά τα λάθη κρίνονται πολιτικά στην κάλπη και όχι επικοινωνιακά στα «παράθυρα».

Ύστερα από δυο νίκες ο Καραμανλής υπέστη μια συντριπτική ήττα. Έτσι γίνεται στην πολιτική, κανείς δεν κερδίζει αιώνια. Έκτοτε σηκώνει το σταυρό του μαρτυρίου του. Δεν είναι ορατό αν δυσανασχετεί γι αυτό. Η αν και ο ίδιος δέχεται ότι είναι στη μοίρα του πολιτικού να καταβάλει το τίμημα για όσα δεν έγιναν στην ώρα τους και όπως έπρεπε να γίνουν. Ίσως αν έπρεπε να παρέμβει στη δημόσια ζωή θα έπρεπε ενδεχομένως να το κάνει το βράδυ που η Βουλή αποφάσιζε να επικυρώσει την προσφυγή της χώρας στο διεθνή οικονομικό έλεγχο. Από εκεί και μέρα ορθώς δεν διαθέτει τον εαυτό του στην πολιτική του θεάματος και του εντυπωσιασμού. Είτε συμφωνεί κανείς μαζί του είτε διαφωνεί με την πολιτική που άσκησε ως κυβερνήτης- και είναι προφανές ότι με βάση ο αποτέλεσμα του 2009 οι περισσότεροι διαφωνούν- το ερώτημα «γιατί δεν μιλάει ο Καραμανλής» περιέχει και την απάντησή του.

Αναδημοσίευση από στο http://www.protagon.gr

λαϊκισμός και εργατική ηγεμονία

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη, το φάντασμα του… λαϊκισμού! Μετά την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού», οι κυρίαρχες τάξεις ανακάλυψαν τον καινούργιο δαίμονα σε κάθε ρεύμα με αναφορά στα λαϊκά συμφέροντα. Οτιδήποτε παραπέμπει στις σκοτεινές λέξεις «λαός» και «ισότητα» λοιδορείται αμέσως ως λαϊκισμός, ο οποίος, με τη σειρά του, στηλιτεύεται όχι απλώς ως πολιτική δημαγωγία, αλλά, κάτι πολύ σοβαρότερο, ως πρωτεϊκός ολοκληρωτισμός. Ο Τσάβες; Ένας Λατίνος Στάλιν. Ο Λαφοντέν; Ένας ντροπαλός Χόνεκερ. Τα κινήματα κατά της παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης; Ο νέος «σοσιαλισμός των ηλιθίων», έγραφε, παραφράζοντας τον Ότο Μπάουερ, ο γνωστός Γάλλος δημοσιογράφος, Ζακ Ζιλιάρ.

Δεν είναι δύσκολο να δει κανείς ότι ο «αντι- λαϊκισμός» είναι η κατ’ εξοχήν ιδεολογία των κοσμοπολίτικων ελίτ, των κερδισμένων από τον παγκοσμιοποιημένο νεοφιλελευθερισμό, ο οποίος κυκλοφορεί με το πλαστό διαβατήριο του «εκσυγχρονισμού». Ήδη, η Μάργκαρετ Θάτσερ είχε αξιώσει από όλο τον «υπεύθυνο» κόσμο να αποδεχθεί όχι μόνο τη νίκη, αλλά και το αμετακίνητο του νεοφιλελευθερισμού, διακηρύσσοντας το διαβόητο δόγμα ΤΙΝΑ- There Is No Alternative, δηλαδή Δεν Υπάρχει Εναλλακτική Λύση, κι όποιος δεν το βλέπει, είτε είναι για τα σίδερα, είτε νοσταλγεί τον Εμβέρ Χότζα. Ωστόσο, ο εξορκισμός του «λαϊκισμού» δεν περιορίστηκε στη νεοφιλελεύθερη Δεξιά. 

Έγινε το εθνικό σπορ για τους εκσυγχρονιστές όλων των παρατάξεων, που εκφράζουν κοινωνικά στρώματα με ανοδική κινητικότητα (πραγματική ή φαντασιακή), από τη σοσιαλδημοκρατία του Τρίτου Δρόμου μέχρι την «ανανεωτική, ευρωπαϊκή Αριστερά» του Λεωνίδα Κύρκου και των επιγόνων, οι οποίοι ασκούσαν ανέκαθεν εκ δεξιών κριτική στο «λαϊκισμό» του «τριτοκοσμικού» ΠΑΣΟΚ επί Ανδρέα Παπανδρέου.

Από το περιοδικό Ουτοπία, τ. 90, Μάιος- Ιούνιος 2010. 
Αναδημοσίευση από το blog αφορμή. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο http://aformi.wordpress.com/

Σκέψου .. είναι ακόμα νόμιμο

Δημοκρατία δεν σημαίνει πως η πλειοψηφία έχει το δίκιο. Σημαίνει πως έχει το δικαίωμα να κυβερνάει. Δεν σημαίνει ότι η μειοψηφία έχει άδικο. Σημαίνει πως, ενώ σέβεται την κυβερνητική πλειοψηφία, υψώνει δυνατά τη φωνή της κάθε φορά που νομίζει ότι η πλειοψηφία έχει άδικο (ή ακόμη χειρότερα όταν αντιτίθεται στους νόμους, την ηθική και τις αρχές της δημοκρατίας), και οφείλει να το πράττει δυναμικά, γιατί αυτή είναι η εντολή των πολιτών. Όταν η πλειοψηφία υποστηρίζει ότι έχει δίκιο και η μειοψηφία δεν αντιδράει, τότε η δημοκρατία βρίσκεται σε κίνδυνο. (umberto eco)

Anageos

Αν οι εκλογές άλλαζαν το κόσμο θα ήταν παράνομες

Καλή ψήφο σε όλους σήμερα. Ας στείλουμε ένα μήνυμα σε όσους μας θεωρούν αναλώσιμους. Θεωρώ το δικαίωμα της ψήφου ιερό, έστω και αν οι εκάστοτε επιλογές μου βρίσκονται συνήθως στη "κουκίδα" των πολιτικών αποφάσεων και ποτέ σε αυτούς που πανηγυρίζουν με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων. 

Σήμερα δε κρίνεται κανένα "μνημόνιο". Σήμερα ψηφίζεις για τη ποιότητα ζωής της γειτονιάς σου, ψηφίζεις και απαιτείς ένα δέντρο περισσότερο, ένα σκουπίδι λιγότερο. Άσε αυτούς που έχουν λύσει τα προβλήματα τους να ψηφίσουν για το "μνημόνιο".

Κάνε την υπέρβαση. Βγάλε με τη ψήφο σου τις εκλογές στην παρανομία.

Anageos

Συνάντηση GAP Μπόμπολα στο Πεντελικόν

Συνέντευξη του Ελληνα πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, με τίτλο «Αν δεν κερδίσω, η Ελλάδα θα ξαναψηφίσει», δημοσιεύει σήμερα το ιταλικό περιοδικό Panorama, συντηρώντας τα σενάρια περί πρόωρων εκλογών.

Ο τοποτηρητής του ΔΝΤ στην Ελλάδα κ Παπανδρέου, λίγες μόνο μέρες μετά από τον καταιγισμό απειλών και χυδαίων διχαστικών διλημμάτων και εν μέσω αντιδράσεων αποφάσισε - όπως αποκαλύπτει αύριο η εφημερίδα Πρώτο Θέμα - να βρει χρόνο για να συναντήσει τον εθνικό εκδότη και κατασκευαστή κ Μπόμπολα στο ξενοδοχείο Πεντελικόν. Και μόνο το γεγονός ότι η εν λόγω συνάντηση έλαβε χώρα λίγες μόνο μέρες πριν από τις εκλογές αποδεικνύει περίτρανα τη σχέση εξάρτησης των κομμάτων στη γοητεία των ΜΜΕ. 

Αλήθεια τι δουλειά έχει ένας πρωθυπουργός, έστω και αν στη περίπτωση του κ Παπανδρέου μιλάμε για ένα πρωθυπουργό άνευ χαρτοφυλακίου σε εντεταλμένη υπηρεσία, να συνδιαλέγεται με ένα μεγαλο-εργολάβο και καναλάρχη; Ποιους μη διαφανείς σκοπούς μπορεί να εξυπηρετεί αυτή η συνάντηση λίγες μέρες πριν από τις εκλογές; Ασκούνται πολιτικές πιέσεις σε έναν άνθρωπο που - ως άλλος Καραμανλής - ψάχνει απεγνωσμένα την ευκαιρία να απεμπλακεί;  

Υπάρχουν πολλά αναπάντητα ερωτήματα κ Παπανδρέου, στα οποία πρέπει να δωθούν απαντήσεις. Έτσι και αλλιώς σας βρίσκω λαλίστατο το τελευταίο διάστημα, σε ότι αφορά την ευκολία να θέτετε διλήμματα. 

Anageos  

Δημοτικές Εκλογές: Υπάρχει και φιλότιμο;

Τελικά σε αυτή τη χώρα υπάρχει φιλότιμο; Μήπως τελικά στις επερχόμενες εκλογές ήρθε η ώρα να δώσεις την απάντηση σου στα ψευτό-διλήμματα; Μήπως ήρθε επιτέλους η ώρα να σταθείς αντάξιος των περιστάσεων; Απαίτησε με τη στάση σου να σε κοιτάξουν στα μάτια έστω για μια φορά και να σε αντιμετωπίσουν επιτέλους ως ισότιμο συνομιλητή. Αφού δε σε σέβονται κάνε τους να σε φοβούνται...

Anageos

Ο Καραμανλής διαβάζει αναγκαίο (anageo) κακό

Καραμανλής η επαναφορά (;). Ο κ Καραμανλής αποφάσισε ότι ήρθε επιτέλους η ώρα να σταματήσει την παραπεταμένη περίοδος αφωνίας κάνοντας πρόβες αρχικά σε ένα μικρό και χωρίς πολλές ενοχλητικές ερωτήσεις ακροατήριο.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω δημόσια το κ Καραμανλή, που παρ' όλη τη κριτική που δέχτηκε - και το μόνο σίγουρο είναι ότι θα συνεχίσει να δέχεται και στο μέλλον - από αυτό εδώ το blog, δεν είχε κανένα πρόβλημα όχι μόνο να παραδεχτεί ότι το παρακολουθεί αλλά και να το διαφημίζει ... Αναγκαίο (anageo) Κακό λοιπόν κύριε πρόεδρε. 

Anageos

mind the GAP

Αναδημοσίευση από τις επιλεκτικές φωτογραφίες του φίλου μας elegsis http://epilektika.blogspot.com

Πάμε πακέτο

Και ξαφνικά γέμισε η Αθήνα πακέτα. Όχι δεν ευαισθητοποιήθηκαν ξαφνικά οι συμπολίτες μας στο επικείμενο ξεπούλημα των ΕΛΤΑ και αποφάσισαν να καταφύγουν στη πατροπαράδοτη αποστολή δεμάτων προκειμένου να 'ζεστάνουν' τα κρατικά ταμεία. 

Δεκάδες παγιδευμένα πακέτα άρχισαν να διακινούνται με προορισμούς πρεσβείες και πρωθυπουργούς ξένων χωρών. Η νέα αυτή μόδα θεωρώ ότι υπονομεύει απροκάλυπτα τη δουλειά της κ Παπαβασιλείου βάζοντας σε κίνδυνο τη συνέχιση της εκπομπής "Πάμε πακέτο". Με το ρυθμό που μοιράζονται τα πακέτα σε λίγο καιρό είναι σίγουρο ότι η εν λόγω εκπομπή θα βάζει αγγελία για να βρει συμμετέχοντες. 

Αυτά βλέπουν και οι γιατροί του Κολωνακίου και έχουν σταματήσει να δέχονται "φακελάκια". Ελπίζω ότι το μεγαλύτερο πακέτο - και θέλω να πιστεύω και το πιο ηχηρό - θα σταλθεί με την ένδειξη "προσωπικό" στις 7 Νοεμβρίου.


Anageos

Έχεις πακέτο

Γ. Προβόπουλος: Το κυνήγι του λαγού

Δεν είμαι σίγουρος αν διαρκεί ακόμα η κυνηγετική περίοδος, είναι όμως απίστευτο πόσους λαγούς μπορείς να δεις γύρω σου αυτή την περίοδο. Το καταλαβαίνεις από τη σκόνη που σηκώνουν στα ΜΜΕ με τις δηλώσεις και τις προτροπές τους.  

Ιδιαίτερη εντύπωση σε αυτό το περίεργο παιχνίδι εντυπώσεων, το οποίο έχει ξεκινήσει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ Πάγκαλος με συνεχόμενες στοχευμένες και καθόλου τυχαίες δηλώσεις στα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ, προκάλεσε η δήλωση του διοικητή της ΤτΕ κ Προβόπουλου. Και μόνο το γεγονός ότι έβαλε στην ίδια παράγραφο τα ΚΑΠΗ και τη Μύκονο στάθηκε ικανό να ξεσηκώσει θύελλα.

Το να ισοπεδώνεις και να εξομοιώνεις τα πάντα μέσα από τις δηλώσεις σου χρησιμοποιώντας ακραία παραδείγματα όπως "κόψτε στους συνταξιούχους τις εκδρομές και δώστε τους αντ΄αυτού ένα φιλοδώρημα" δεν αποτελεί το μνημόνιο - κλειδί στο σπάταλο κράτος αλλά ουσιαστικά καταδεικνύει την ανικανότητα και την αδυναμία σου να βρεθείς αντιμέτωπος με το πρόβλημα.           

Το κυνήγι του λαγού τελειώνει στις 7 Νοεμβρίου.   

Anageos

Πρωθυπουργός ή Φόρεστ Γκαμπ;

Του Θανάση Καρτερού

Τον έχουμε απολαύσει να ατενίζει με ηγετική αυτοπεποίθηση το μέλλον, να βαδίζει προς αυτό με σηκωμένα μανίκια, να μας προειδοποιεί άτεγκτος ότι θα μας τιμωρήσει με άλλες εκλογές αν δεν ψηφίσουμε ΠΑΣΟΚ σ’ αυτές, να χαρίζει χαμόγελα ευφυΐας και νικητήριας χαράς από εξέδρας στο πλήθος, να προβληματίζεται περίφροντις για τη μοίρα του έθνους στο γραφείο του. Και νομίζαμε ότι τα είχαμε δει όλα με τις πολιτικές στάσεις του Γιώργου Παπανδρέου που μεταφράζονται αμ' έπος αμ' έργον σε ανάλογες φωτογραφικές πόζες.

Μας εξέπληξε όμως για άλλη μια φορά φωτογραφικώς την Κυριακή. Διότι με μαύρο κολάν, πορτοκαλί παπούτσια, αεροδυναμικά γυαλιά και σε λυγερή γυμναστική στάση δεν τον είχαμε ξαναδεί. Κι αφού η κατάπληξη έδωσε τη θέση της στον θαυμασμό, λογικό ήταν να δώσει κι ο θαυμασμός τη θέση του στον προβληματισμό - ένας τόσο ευφυής και σοβαρός πολιτικός δεν φωτογραφίζεται έτσι για πλάκα. Κάτι μήνυμα στελνει αυτή η νέα αμφίεση και η νέα στάση την οποία με τόση επιτυχία συνέλαβε ο φωτογραφικός φακός.

Διότι με τον Παπανδρέου όλα έχουν τη σημασία τους. Δεν παίζουμε αγαλματάκια εδώ ούτε μιλάμε για κάποιο σύμβολο του σεξ που συντηρεί τον μύθο του. Για τον πρωθυπουργό μιλάμε. Με σηκωμένα μανίκια δίνει το μήνυμα της σκληρής δουλειάς. Με την ακαμψία της αυτοπεποίθησης μη φοβάστε το Μνημόνιο, εδώ είμαι εγώ. Με τη λεπίδα της αυστηρότητας ανάμεσα στα φρύδια ότι δεν θα περάσουν οι βάρβαροι - δεξιοί, αριστεροί και αριστεροδέξιοι. Με τα σφιγμένα χείλη συμπάσχει με τα θύματα της πολιτικής του. Και με το πλατύ χαμόγελο ότι μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι.

Τι εκφράζει λοιπόν με το μαύρο κολάν, τα πορτοκαλί παπούτσια και όλα τα αξεσουάρ ενός εξηντάρη μαραθωνοδρόμου; Εδώ καλούνται οι πιο σοβαροί αναλυτές να συνδράμουν στην αποκρυπτογράφηση του φωτογραφικού μηνύματος. Διότι δεν αρκούν οι επιδερμικές κρίσεις των φίλα προσκείμενων δημοσιογράφων της ημιεπίσημης, ότι τα γυαλιά είναι για τις υπεριώδεις ακτινοβολίες. Σιγά την είδηση. Ο συμβολισμός τους ποιος είναι; Και πώς να πλεύσουμε αν δεν τον αποκρυπτογραφήσουμε; Υπάρχει ο κίνδυνος να προσαράξουμε στην εμπαθώς εύκολη ερμηνεία ότι το μήνυμα της φωτογραφίας είναι η ίδια η φωτογραφία. Ότι έχουμε δηλαδή έναν πρωθυπουργό Φόρεστ Γκαμπ. Και τότε δεν τις γλιτώνουμε τις εκλογές με τίποτε…

Αναδημοσίευση από την avgi.gr

Ο άστοχος

28ος Μαραθώνιος Αθήνας

2.500 χρόνια πριν κατά τη διάρκεια της μάχης του Μαραθώνα ο ημεροδρόμος στρατιώτης μετέφερε, τρέχοντας από το Μαραθώνα στην Αθήνα, το μήνυμα της νίκης και ξεψύχησε ψιθυρίζοντας "Νενικήκαμεν"

2.500 χρόνια μετά ο εντεταλμένος πρωθυπουργός της τρόικας GAP μετέφερε τρέχοντας το μήνυμα του μνημονίου, εκβιάζοντας τον Ελληνικό λαό για τις επερχόμενες εκλογές με το δίλημμα "ΠαΣοΚ ή Τανκς".

Anageos

Ο Ελληνάρας του μνημονίου ο πατριώτης

Την απόφαση να μην πραγματοποιηθεί η μαθητική παρέλαση στο Καμάρι Σαντορίνης έλαβε η διευθύντρια του σχολείου, έπειτα από παρέμβαση κατοίκων που απείλησαν με επεισόδια σε περίπτωση που κρατήσει τη σημαία ο Αλβανός μαθητής που είχε οριστεί σημαιοφόρος. Η απόφαση να κρατήσει τη σημαία ο αλβανικής καταγωγής μαθητής λήφθηκε έπειτα από κλήρωση λόγω ισοψηφίας 4 παιδιών, 2 Αλβανών και 2 Ελλήνων.

Στο Καμάρι υπάρχει ένας πυρήνας νεοταξιτών, οι οποίοι δηλώνουν και υπογράφουν και τα συνθήματα τους ως «Νέα Τάξη», που δυσφόρησε μπροστά στην απόφαση να είναι σημαιοφόρος ένα παιδί αλβανικής καταγωγής και απείλησαν με επεισόδια σε περίπτωση που πραγματοποιηθεί υπό αυτές τις συνθήκες η παρέλαση. Λόγω των απειλών, μάλιστα, ορισμένοι γονείς επέλεξαν να μην πάνε τα παιδιά τους στην παρέλαση.

Λίγο πριν την έναρξη της παρέλαση, μέλη της ομάδας στάθηκαν στη μέση του δρόμου, δηλώνοντας ότι δεν πρόκειται να επιτρέψουν να γίνει η παρέλαση αν κρατήσει τη σημαία Αλβανός μαθητής. Φοβούμενη επεισόδια, μετά την κατάθεση του στεφάνου, η διευθύντρια αποφάσισε να μη γίνει η παρέλαση και απέσυρε τα παιδιά στο σχολείο.

Αναδημοσίευση απο το tvxs.gr

Τσάρλυ Τσάπλιν: Ο μεγάλος δικτάτωρ

«Ο Μεγάλος δικτάτωρ» (1940) είναι η πρώτη ομιλούσα και ηχητική ταινία του Τσάπλιν, δεκατρία χρόνια μετά την εισαγωγή του ήχου στις ταινίες. Είναι μια ανελέητη πολιτική σάτιρα για την άνοδο του Χίτλερ και του ναζισμού.

Η ταινία απαγορεύτηκε από τους Χίτλερ, Μουσολίνι και Φράνκο, ενώ ήταν υποψήφια για 5 Όσκαρ. Η σκηνή που ο Τσάπλιν χορεύει μπαλέτο με την υδρόγειο θεωρείται σήμερα μια από τις σημαντικότερες στιγμές της κινηματογραφικής ιστορίας ενώ η ομιλία του κεντρικού ήρωα στο τέλος της ταινίας, όπου ο δημιουργός έμμεσα εκφράζει το όραμα του για την ανθρωπότητα, επίσης μνημονεύεται για το ανθρωπιστικό της μήνυμα.

Ο Τσάπλιν είχε την ιδέα για τη δημιουργία της ταινίας όταν ένας φίλος του επισήμανε τη φυσική ομοιότητά του με τον Χίτλερ. Όταν έμαθε για την εθνικιστική και ρατσιστική πολιτική του, εκμεταλλεύτηκε την ομοιότητά τους ως πηγή έμπνευσης για να του «επιτεθεί». Άρχισε να νιώθει όλο και πιο άβολα μιμούμενος τον Χίτλερ, όσο μάθαινε για τις εξελίξεις στην Ευρώπη.

Η παραγωγή της ταινίας ξεκίνησε το 1937, όταν ακόμα δεν υπήρχαν πολλοί που πίστευαν πως ο ναζισμός συνιστούσε απειλή, ενώ το φιλμ κυκλοφόρησε το 1940, λίγο πριν η Αμερική μπει στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Όταν κυκλοφόρησε η ταινία, ο Χίτλερ απαγόρευσε την προβολή της σε όλες τις κατεχόμενες χώρες. Περίεργος όμως ο ίδιος για το φιλμ, παρήγγειλε μια κόπια μέσω Πορτογαλίας. «Θα έδινα τα πάντα για να μάθω τι σκέφτηκε για την ταινία», δήλωνε ο Τσάπλιν. Αργότερα σημείωνε πως αν γνώριζε την αληθινή διάσταση της ναζιστικής θηριωδίας «δε θα μπορούσε να αστειευτεί με τη φονική της παράνοια».

Αναδημοσίευση από το tvxs.gr

Ο Άνθιμος της αγάπης (Ράδιο Αρβύλα)

Δημοτικές Εκλογές: "O Μπουτάρης από την Εκκλησιά δεν θα δει δημαρχία"

Μερικοί έχουν μπερδέψει τη βούρτσα με το .. θεσμικό τους ρόλο. Με αφορμή τις δημοτικές εκλογές ο κ Άνθιμος μπερδεύοντας το κοσμικό με το θεσμικό του ρόλο επιτέθηκε φραστικά, εντός του ναού και παρουσία του πρωθυπουργού, στον υποψήφιο δήμαρχο Θεσσαλονίκης κ Μπουτάρη λέγοντας του ούτε λίγο ούτε πολύ πως "αν συνεχίσεις να λες αυτά που λες για εμένα, δήμαρχος δεν εκλέγεσαι. Να ξέρεις πως αν δεν ανακαλέσεις, όσο ζω θα σε πολεμάω και δεν πρόκειται να δεις δήμο σε όλη σου τη ζωή". 

Ο κ Άνθιμος θύμωσε επειδή ο κ Μπουτάρης τον αποκάλεσε "μουτζαχεντίν". Αποφάσισε λοιπόν ότι ο κατάλληλος τόπος και χρόνος για να εκφράσει το παράπονο του στο πρωθυπουργό και παράλληλα τη προτροπή του να τον μαζέψει (sic), ήταν το "δικό του γήπεδο", ο ναός του Αγ Δημητρίου. Ο κ Παπανδρέου έγνεψε καταφατικά .. αν μπορούσε ας έκανε και αλλιώς.

Εδώ είναι Σαλόνικα κ Μπουτάρη!!! Εδώ δεν είναι ντεμέκ πόλη να λέει ο κάθε ένας ότι γουστάρει. Εδώ κάνει κουμάντο ο κ Άνθιμος, ο κ Ψωμιάδης, ο κ Παπαγεωργόπουλος, ο κ Καρατζαφέρης και ο κ Παπαθεμελής. Άλλα γούστα κ Μπουτάρη και θα έπρεπε να ξέρετε εκ των προτέρων πως η εκλογή σας περνάει από την ανοχή και έγκριση (τουλάχιστον) των θεσμών της πόλης. 

Το πρόβλημα δεν είναι ούτε ότι ο κ Άνθιμος είναι σε θέση να πραγματοποιήσει την απειλή του και να δώσει "γραμμή" χρησιμοποιώντας την Εκκλησία ως προεκλογικό κιόσκι, ούτε το γεγονός ότι στο ναό του Θεού μαζί με το αντίδωρο μοιράζει και "σταυρωμένα" ψηφοδέλτια.

Ο κ Άνθιμος είπε το αυτονόητο. Όποιος θέλει τη δημαρχία θα πρέπει να έχει πρώτα από όλα τη δική του έγκριση. Ο θεσμικός ρόλος του κ Άνθιμου του δίνει τη δυνατότητα να εκλέγει όποιον αυτός θεωρεί αρεστό. Σε κάθε άλλη περίπτωση η μεγαλοψυχία, η αγάπη και η αγκαλιά του .. Αγίου Θεσσαλονίκης μετατρέπεται σε οργή και εκδίκηση. Μετατρέπεται σε ιερή τιμωρία του "ράσου", έτοιμη να συμπαρασύρει στο πέρασμα της όποιον τολμήσει να έχει διαφορετική άποψη. 

Anageos